หยวนฉวี่ขึ้นไปบนยอดเขาซั่งเต๋อ ระหว่างทางที่เดินขึ้นไปก็ถือโอกาสพูดคุยกับศิษย์น้องอวี้ซานอยู่ครู่หนึ่ง เขาเลือกเอาเรื่องสำคัญๆ ที่เกิดขึ้นด้านนอกเมืองอวิ๋นจี๋เล่าให้ศิษย์น้องอวี้ซานฟัง พูดจนศิษย์น้องอวี้ซานเองก็อยากจะไปที่นั่นบ้าง ในตอนที่นางได้ยินว่านักพรตถานมาเยือนเมืองอวิ๋นจี๋ อีกทั้งยังเชิญให้จิ๋งจิ่วไปเป็นเจ้าสำนักอยู่ที่สำนักจงโจว นางถึงขนาดอุทานตกใจออกมาไม่หยุด
เมื่อมาถึงในถ้ำที่เย็นยะเยือกบนยอดเขาแห่งนั้น หยวนฉวี่ก็คุกเข่าลงตรงหน้าหยวนฉีจิงพลางโขกศีรษะคำนับอยู่หลายครั้ง จากนั้นตอบคำถามของหยวนฉีจิงอย่างละเอียด ก่อนจะลุกขึ้นยืน นวดเอวเล็กน้อย แล้วจึงกระโดดลงไปในบ่อน้ำแห่งนั้น
เขาเหยียบกระบี่ที่บิดงอเล่มนั้น ลอยลงไปยังด้านล่างบ่อน้ำพร้อมกับแสงสว่างที่ส่องลงมา เมื่อมาถึงพื้นด้านล่าง เขาก็คุกเข่าลงบนพื้นพลางโขกศีรษะคำนับซือโก่วอีกหลายครั้ง ก่อนจะเดินเข้าไปในส่วนลึกของคุกกระบี่
หยวนฉวี่มาถึงด้านในยอดเขาซ่อนเร้นที่มีท้องฟ้าสีครามเหมือนดั่งเครื่องลายคราม งดงามคล้ายมิใช่ความจริง เขาเดินผ่านดอกไม้ที่เบ่งบานทั่วทั้งภูเขา ก่อนหาถ้ำของถงเหยียนแห่งนั้นจนเจอ
“ด้านนอกมีข่ายพลังอยู่ข่ายหนึ่ง แต่พลั
