ิ๋นสิง เขาจ้องมองดวงตาของฉือเยี่ยนพลางกล่าวว่า “นอกเมืองซางโจว ยอดฝีมือของพวกพรรคมารผู้นั้นกำลังจะถูกจับได้ เหตุใดกระบี่มิคำนึงของเจ้าล่าเยวี่ยถึงได้ปรากฏขึ้นมา?”
ฉือเยี่ยนมิได้มีทีท่าว่าจะถอยแม้แต่น้อย เขามองอีกฝ่ายด้วยสายตาเย็นยะเยือกพลางกล่าวว่า “กั้วหนานซานก็ได้บอกแล้วว่าเจ้าล่าเยวี่ยไปที่นั่นพร้อมกับเขา แล้วยังมีปัญหาอะไรอีก?”
นักพรตกว่างหยวนส่งสายตาบอกว่าไม่ต้องถกเถียงกันเรื่องนี้อีก เขามองไปทางฟางจิ่งเทียนแล้วกล่าวว่า “ตอนนี้เรื่องที่สำคัญที่สุดก็คือเรื่องที่นักพรตถานไปเยือนเมืองอวิ๋นจี๋”
ฟางจิ่งเทียนกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า “หรือเจ้ายังคิดว่าเขาจะไปเข้ากับทางเขาอวิ๋นเมิ่งจริงๆ?
นักพรตกว่างหยวนกล่าวว่า “หากเขาไปจริงๆ ล่ะ? พวกท่านไล่เขาออกไปจากชิงซานแล้ว นี่ไม่ถือเป็นการทรยศสำนัก”
ฟางจิ่งเทียนเข้าใจความหมายของเขา จึงกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า “อย่างนั้นก็พอเท่านี้ ขอเพียงคนพวกนั้นอยู่เฉยๆ ไม่ก่อความวุ่นวาย พวกเราก็จะไม่ทำอะไรพวกเขา”
……
……
เพียงพริบตา จิ๋งจิ่วและคนอื่นๆ ก็ออกมาจากชิงซานได้ปีหนึ่งแล้ว
ฤดูหนาวหิมะตกโปรยปราย ปีใหม่กำลังมาเยือน เมืองอวิ๋นจี๋ยังคงคึกคักเหมือนที่ผ่านมา ด้านนอกห
