รออยู่ที่นี่ได้ จึงยื่นมือไปดันตัวหมิงกั๋วซิงออก ก่อนจะเดินผ่านประตูสำนักเข้าไป
อากาศบนทางขึ้นเขาพลันมีรอยแตกปรากฏขึ้นมาหลายรอย ตรงกลางมีรอยแตกอยู่สามสี่รอยที่หักงอบิดเบี้ยว ดูแปลกประหลาดเป็นอย่างมาก ขวางกั้นอยู่ตรงเบื้องหน้าของเขา
หากมิเป็นเพราะหยวนฉวี่รู้จักข่ายพลังชนิดนี้ดี อีกทั้งความเคลื่อนไหวของเขาเองก็รวดเร็วมากพอ เกรงว่าเขาคงจะได้รับบาดเจ็บไปบ้าง
ศิษย์ยอดเขาซีไหลจำนวนหลายคนบินลงมาบนทางขึ้นเขา มองดูหยวนฉวี่พลางกล่าวตะคอกว่า “กล้าฝ่าเข้ามาในสำนักโดยไม่ได้รับอนุญาต จับตัวเอาไว้!”
หยวนฉวี่รู้สึกประหลาดใจ ชี้ไปที่ใบหน้าของตัวเองแล้วกล่าวถามว่า “พวกเจ้าไม่รู้จักข้าหรือ?”
ยอดเขาเสินม่อโดดเดี่ยวที่สุด ที่ผ่านมาคนที่ใช้ชีวิตอยู่ในนั้นมักจะเอาแต่เก็บตัวบำเพ็ญเพียร ไม่ค่อยมีปฏิสัมพันธ์กับยอดเขาอื่น มีเพียงหยวนฉวี่เท่านั้นที่แตกต่างไปจากคนอื่น เพราะเขาต้องไปยอดเขาซั่งเต๋อ แล้วก็ต้องวิ่งไปทำธุระในหลายๆ ที่
ศิษย์ของยอดเขาซีไหลผู้หนึ่งกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า “พวกข้าย่อมต้องจำได้ว่าเจ้าเป็นพวกของปีศาจกระบี่ ในเมื่อถูกไล่ออกไปจากชิงซานแล้ว ก็ย่อมไม่อาจถือว่าเป็นศิษย์ชิงซานได้อีก เจ้ารีบยอมมอบตัวเส
