หน้า ส่งเสียงอืมเพื่อบอกว่าตนเองรู้แล้ว
“ตอนนั้นที่นางมาพูดเรื่องแต่งงานที่ชิงซาน ข้ารู้สึกสงสารนางอย่างมาก ก็เลยอยากจะลูบศีรษะของนางเสียหน่อย แต่ก็รู้สึกว่าไม่เหมาะสม ก็เลยเพียงแค่ตบบ่านางไป”
เจ้าล่าเยวี่ยกล่าวว่า “วันนี้นางดีใจอย่างมาก แต่ข้ารู้สึกว่านางยิ่งน่าสงสาร ก็เลยทนไม่ไหว สุดท้ายก็ลูบไปเล็กน้อย”
จิ๋งจิ่วเงยหน้าขึ้นมามองนาง กล่าวถามว่า “กี่ครั้ง?”
เจ้าล่าเยวี่ยครุ่นคิด ก่อนกล่าวว่า “สามครั้ง”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “อย่าเอาอย่างข้า จะทำให้เกิดเรื่องวุ่นวายได้”
เจ้าล่าเยวี่ยรู้ว่าเขาอารมณ์ไม่ดี ถึงแม้จะเป็นการทำไปตามสถานการณ์ แต่สุดท้ายมันก็คือการถูกขับออกมาจากชิงซานอยู่ดี ใครบ้างที่จะไม่รู้สึกอะไรเลย?
“ข้าค่อนข้างเหนื่อยแล้วจริงๆ ตั้งแต่ตอนอยู่ที่ทะเลตะวันตก การตัดสินใจของหลิ่วฉือทำให้ข้าผิดหวังอย่างมาก”
จิ๋งจิ่วรู้ว่านางกำลังคิดอะไรอยู่ จึงกล่าวว่า “หลายปีมานี้ หยวนฉีจิงไม่ได้เอาข่ายพลังชิงซานมาให้ข้า มันก็เป็นเพราะเหตุนี้”
ความเหนื่อยล้าคือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทุกอย่าง หรือพูดอีกอย่างก็คือทำให้เขาเริ่มครุ่นคิดว่าจะรับมืออย่างไร
ศิษย์พี่กางปีกได้สำเร็จ เช่นนั้นก็ย่อมไม่อยากให้เขาอยู่ที่ช