รักษาตัวด้วย”
……
……
เรือนพักทั้งหลังล้วนแต่อยู่ภายใต้การป้องกันของข่ายพลัง ข่ายพลังที่กู้ชิงวางขึ้นมาสามารถบังลมกันฝน สามารถตัดขาดการมองเห็นและไอพลัง สามารถทำให้อากาศเหมือนในฤดูใบไม้ผลิ ดอกไม้ไม่ร่วงโรย แต่มันกลับไม่สามารถหยุดกลีบดอกไห่ถังที่ไหลเข้ามาตามสายน้ำ วนอยู่ภายในเรือนสิบกว่าโค้ง ก่อนจะไหลออกไปข้างนอกได้
ตรงโค้งที่เจ็ดมีระเบียงทางเดินที่หักยื่นออกไปอยู่เส้นหนึ่ง มุมของชายคายื่นออกไปตรงผิวน้ำ ที่นี่สามารถใช้ฟังเสียงฝน ฟังเสียงน้ำ ชมดอกไม้และงีบหลับได้
จิ๋งจิ่วนอนอยู่บนเก้าอี้ไม้ไผ่ ภายในมือคีบเม็ดทรายเอาไว้ กำลังครุ่นคิดว่าควรจะวางเอาไว้ตรงไหนของจานกระเบื้องดี
เขาไม่ได้เล่นเกมนี้มานานหลายปีแล้ว แสดงให้เห็นว่าในเวลานี้เขามีเวลาว่างอย่างที่ยากจะหาได้ แต่แน่นอนว่าเป็นเพราะในเวลานี้เขาค่อนข้างเหนื่อยล้าแล้วด้วยเช่นกัน
มือถือลัญจกรแห่งจักรพรรดิหมิง ต่อยอาจารย์อาไท่หลูจนตาย นี่ทำให้เขาค่อนข้างเหนื่อยล้า แต่สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกเหนื่อยใจจริงๆ ก็คือการที่ต้องรับมือกับคนจำนวนมากขนาดนี้ โดยเฉพาะนักพรตไท่ผิงที่เป็นคนเขียนจดหมาย
“ไป๋เจ่ามา” เจ้าล่าเยวี่ยเดินมาตรงหน้าเขาพลางกล่าว
จิ๋วจิ่วไม่ได้เงย
