นี้ ถึงแม้จะไม่อาจเทียบกับจัวหรูซุ่ยและหลิ่วสือซุ่ยได้ แต่ข่ายพลังที่ใช้เวลาสามสี่ปีในการวางขึ้นมาก็ยังแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก
เมื่อมีการคุ้มครองของข่ายพลังอยู่ หอไม้สามชั้นที่อยู่ในส่วนลึกของตัวเรือนหลังนั้นไม่ได้….พังถล่มลงมาทั้งหมด
หากแต่ถล่มลงมาเพียงแค่ครึ่งเดียว
ข่ายพลังค่อยๆ สลายไป ฝุ่นควันค่อยๆ ร่วงตกลงมา เผยให้เห็นภาพตรงบริเวณนั้น
จิ๋งจิ่วยืนอยู่หน้าหอไม้ที่พังถล่มลงมา ร่างกายเต็มไปด้วยเศษไม้ สภาพดูกระเซอะกระเซิงเป็นอย่างมาก
แต่จุดที่ดูแย่ที่สุดก็คือบนใบหน้าเขา
เขามีใบหน้าที่งดงามที่สุดในโลก ต่อให้เป็นศัตรูหรือว่าคู่ต่อสู้ก็ล้วนแต่ต้องยอมรับว่าใบหน้าของเขานั้นเป็นเหมือนผลงานศิลปะที่แท้จริง จึงหักใจทำร้ายมันไม่ลง
แต่ในเวลานี้ บนใบหน้าเขามีรอยฝ่ามือที่เห็นได้อย่างชัดเจนรอยหนึ่งปรากฏขึ้นมา รอยประทับสีแดงกำลังหายไปอย่างช้าๆ
เห็นได้ชัดว่าเขาถูกหนานว่างตบเข้าที่ใบหน้าทีหนึ่ง
ตบอย่างรุนแรง
……
……
“ทำไมท่านถึงไม่หลบ? รู้สึกผิดต่อข้าอย่างนั้นหรือ?” หนานว่างกล่าวด้วยใบหน้าเรียบเฉย
นางเป็นลูกศิษย์คนสุดท้ายของนักพรตไท่ผิง เป็นเทพเจ้าที่เผ่าทางใต้เทิดทูนบูชา พรสวรรค์ย่อมต้องเหนือกว่าผู้อื่น ช่วงน
