ี้นางเริ่มบำเพ็ญเพียรอย่างจริงจัง ใช้เวลาเพียงไม่กี่ปีก็บรรลุเข้าสู่สภาวะขั้นแหวกทะเลระดับสูงสุด สู้เสมอกับเจ้าสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ย หากมิเป็นเพราะความรักมาถ่วงการบำเพ็ญเพียรของนางเอาไว้ สภาวะของนางก็คงไม่หยุดนิ่งเป็นเวลานานขนาดนั้น
“มิใช่รู้สึกผิดต่อเจ้า หากแต่เป็นพวกเจ้า”
เบื้องหน้าของจิ๋งจิ่วมีเด็กหนุ่มคนหนึ่งปรากฏขึ้นมา
เด็กหนุ่มคนนั้นนั่งอยู่ริมผา แกว่งขาที่เรียวยาวทั้งสองข้างไปมา
เมื่อหลายปีก่อน เด็กหนุ่มผู้นั้นอ้วนเป็นอย่างมาก แต่ภายหลังกลับค่อยๆ ผอมลง
ทั่วทั้งชิงซานต่างรู้ว่านั้นเป็นเพราะเหตุใด”
“อย่างนั้นทำไมท่านถึงไม่อนุญาตให้เขาแต่งข้า?”
หนานว่างยังคงกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉย ดวงตาเองก็จ้องมองจิ๋งจิ่วไม่กะพริบ
ไม่รู้ว่าลืมตานานเกินไปหรือเปล่า หรือว่าเป็นเพราะเหตุผลอื่น ขอบตาของนางจึงค่อยๆ แดงขึ้นมา
จิ๋งจิ่วกล่าววว่า “หลิ่วฉือชอบเจ้า แต่เจ้าไม่ชอบเขา แล้วจะแต่งงานกันกลายเป็นคู่รักบำเพ็ญพรตได้อย่างไร?”
หนานว่างตะโกนเสียงดังว่า “ตอนนั้นข้าเคยบอกแล้ว ข้าชอบเขา!”
จิ๋งจิ่วนิ่งเงียบไปครู่ ก่อนกล่าวว่า เจ้าเพียงแต่โมโหข้า ก็เลยคิดจะแต่งให้เขา ข้าย่อมต้องไม่เห็นด้วย”
“ท่านไม่แต่งงานกับข้า แล้วก็