นแล้ว ก็ย่อมต้องไปให้ไกลหน่อย แต่ปัญหาก็คือที่ไหนถึงจะค่อนข้างปลอดภัยล่ะ?
ตอนนี้โลกแห่งการบำเพ็ญพรตต่างมั่นใจแล้วว่าจิ๋งจิ่วคือปีศาจกระบี่ ในตัวมีของวิเศษนั้นว่าไปอย่าง แต่ตัวเขาคือวัตถุวิเศษชั้นสวรรค์นี่สิ
ต่อให้สำนักบำเพ็ญพรตหลายๆ สำนักจะไม่กล้าทำอะไรเพราะท่าทีของฉานจึและราชสำนัก แต่พวกสำนักวิถีมารและสำนักจงโจวไม่มีทางที่จะเกรงใจอย่างแน่นอน
คำตอบที่ดีที่สุดย่อมต้องเป็นแผ่นดินแปลกหน้า แต่มันไกลเกินไป ยิ่งไปกว่านั้นเทพกระบี่ซีไห่ก็อาจจะอยู่ที่นั่น ถ้าหากทั้งสองฝ่ายได้มาเจอกันล่ะก็ นั่นคงจะนับไปโชคดีไม่น้อยทีเดียว
เมืองไป๋เฉิงเองก็เป็นสถานที่ที่ดีอย่างมาก เมื่อมีการสนับสนุนจากฉานจึ ท่าทีของเทพดาบจะเป็นอย่างไรก็คงไม่จำเป็นต้องถาม อยู่ที่นั่นย่อมต้องปลอดภัย แต่ปัญหาก็คือที่นั่นหนาวเย็นอย่างมาก พลังวิญญาณเบาบาง สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คืออยู่ใกล้กับที่ราบหิมะ หากราชินีแคว้นเสวี่ยบุกลงใต้ หรือว่าเกิดคลื่นอสูรขึ้นมาก็ล้วนแต่เป็นเรื่องที่วุ่นวายอย่างมาก
—- สู้ไปวัดกั่วเฉิงเลยก็ไม่ได้ เจดีย์องค์นั้นก็ไม่ได้กอดมานานหลายปีแล้วด้วย
จัวหรูซุ่ยคิดเรื่องเหล่านี้พลางพูดมันออกมาตรงๆ
กู้ชิงมองเขา คิดในใจว
