กง เป็นคนที่ทั่วทั้งชิงซานมองมาเป็นเวลาพันปีผู้นั้น
ความจริงแล้วพวกเราก็มิใช่พวกเราเช่นเดียวกัน พวกเราคือลูกของพ่อแม่ เป็นพ่อแม่ของลูก เป็นคู่รักของคู่รัก เป็นเพื่อนของเพื่อน เป็นเพื่อนเล่นพนันของเพื่อนที่เล่นพนัน เป็นพวกเราในสายตาของโลก
จุดตัดที่เป็นผลลัพธ์ของกรรมนั้นก็คือพวกเรา
และพวกเรากับโลกก็เป็นกรรมของกันและกัน
ดังนั้นหากอยากจะพิสูจน์ว่าพวกเราคือพวกเรา ก็เชิญเริ่มพิสูจน์จากอีกด้านหนึ่งของเส้นกรรมเหล่านั้น เช่นนี้แล้วตัวเราจะคือตัวเรา ไม่มีทางถูกแทนที่
……
……
ยอดเขาเทียนกวงเงียบสงัด
เพราะว่า…มีคนแค่ไม่กี่คนที่ฟังเข้าใจว่าจิ๋งจิ่วพูดอะไร
—-ข้าคือผลกรรมทั้งหมดของตัวข้า
ความจริงแล้วเขาพูดประโยคนี้เพียงประโยคเดียว
ที่เหลือเหล่านั้นล้วนแต่เป็นการรับรู้ที่แตกต่างกันไปของแต่ละคน
หยวนฉวี่เกาศีรษะไม่หยุุด เกาจนเกือบจะมีควันลอยขึ้นมาอีกครั้ง คล้ายเข้าใจแล้วก็ไม่เข้าใจ
กู้ชิงลืมตามองไปทางอาจารย์ที่อยู่ข้างกาย เขาบรรลุสภาวะสำเร็จแล้ว แต่ภายในทะเลแห่งการรับรู้กลับยังคิดถึงเส้นตรงที่พุ่งไปยังทิศเหนือสุด…บนทะเลพายุน้ำแข็งเส้นนั้นอยู่
เจ้าล่าเยวี่ยเองก็คิดถึงเส้นตรงที่แหวกอากาศพุ่งออกไปบนทะเลน้ำแข็ง
