นข้างแปลก กระทั่งหยวนฉีจิงก็ยังรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
……
……
กั้วหนานซานเหลียวหน้ากลับไปมองดูเยาซงซาน
ลำดับในยอดเขาของเยาซงซานขยับจากลำดับที่สิบเอ็ดมาเป็นลำดับที่แปด ท่าทีสุขุมเยือกเย็น สายตามองไปข้างหน้า ไม่ได้กล่าวอะไรทั้งสิ้น
จากนั้นกั้วหนานซานมองดูเหลยอี้จิง
เมื่อถูกศิษย์พี่จ้องมอง เหลยอี้จิงรู้สึกกลัวเล็กน้อย แต่กลับยังฝืนยืดคอกล่าวว่า “ปกป้องเจ้าสำนัก มีอะไรไม่ควร?”
ความจริงแล้วกระทั่งตัวเขานี้ตอนนี้ก็ยังสงสัยในตัวตนของจิ๋งจิ่ว เพียงแต่เมื่อเห็นกระบี่บินที่พุ่งไปยังกระท่อมหลังเล็กเหล่านั้น เขาก็เรียกกระบี่ออกไปขัดขวางเอาไว้โดยไม่แม้กระทั่งจะฉุกคิด
นี่น่าจะเหมือนตอนที่ทำสงครามกับสำนักกระบี่ซีไห่ในทะเลตะวันตก นักพรตไท่ผิงกำลังจะถูกยอดฝีมือจากสำนักต่างๆ สังหาร แต่ผลสุดท้ายกระบี่ชิงซานกลับพุ่งออกไปแบบนี้….หากใช้คำพูดของผู้อาวุโสมั่วฉือมากล่าว นี่ก็เป็นเพราะว่าเขาทนไม่ไหว?
……
……
กระบี่บินร้อยกว่าเล่มเผชิญหน้ากันอยู่ในอากาศ บรรยากาศตึงเครียดเป็นอย่างมาก
ทุกคนต่างรู้ว่านี้เป็นเพียงแค่การเริ่มต้น กระบี่บินที่พุ่งออกมาเหล่านี้ล้วนแต่เป็นลูกศิษย์รุ่นเยาว์ ผู้อาวุโสของยอดเขาต่างๆ ยังคงนิ่งเงียบ โดยเฉพ
