ิ่งเทียนมองดูเขา ยิ้มเย้ยหยันเล็กน้อยพลางกล่าวว่า “ยังมีหูคู่นี้ของเจ้าอีก.… ใบหน้าที่งดงามเช่นนี้ แต่ทำไมกลับมีหูที่กางจนดูสะดุดตาคู่หนึ่งเช่นนี้ ทุกคนไม่รู้สึกว่ามันดูขัดๆ หรือ? เพราะว่าหูคู่นั้นก็คือคมของกระบี่สรรพสิ่งร่วมเป็นหนึ่งยังไงล่ะ!”
บนยอดเขาพลันมีเสียงฮือฮาดังขึ้นมา
สายตาจำนวนนับไม่ถ้วนมองไปยังหูของจิ๋งจิ่ว
ในช่วงเวลาหลายสิบปีที่ผ่านมา มีคนจำนวนไม่น้อยเคยพบเห็นเขา แต่ทุกคนมักจะถูกใบหน้าของเขาดึงดูดสายตาไป จึงมีน้อยคนนักที่จะสังเกตุเห็นหูที่กางคู่นั้นของเขา
มีเพียงคนของยอดเขาเสินม่อเท่านั้นที่รู้จักใบหูคู่นี้ดี เพราะเจ้าล่าเยวี่ยมักจะลูบมันอยู่บ่อยๆ
หนังตาของจัวหรูซุ่ยค่อยๆ ห้อยตกลงอีกครั้ง เขาหรี่ตา รู้สึกว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนี้นั้นน่าสนใจเป็นอย่างมาก
กั้วหนานซานตกตะลึง ในใจเอาแต่ถามตัวเองไม่หยุดว่านี่เป็นความจริงอย่างนั้นหรือ?
บนใบหน้าของศิษย์สำนักชิงซานอย่างเหลยอี้จิงและเยาซงซานเต็มไปด้วยความโกรธ ภายในใจคิดว่าเพื่อจะชิงตำแหน่งเจ้าสำนักแล้ว อาจารย์อาถึงขนาดกล่าวคำพูดที่เหลวไหลเช่นนี้ออกมา ช่างหน้าไม่อายเลยจริงๆ
หยวนฉวี่ยิ่งรู้สึกร้อนผ่าว เขาใช้มือพัดใบหน้าของตนเองไ
