รู้สึกอย่างไร?
เศร้าใจที่ศิษย์พี่จากไป หรือว่ารู้สึกสะใจที่ในที่สุดคนที่ทำร้ายอาจารย์ก็ตายไป?
เขาไม่ได้สนใจหนานว่าง แล้วก็ไม่ได้มองเฉิงโหยวเทียน หากแต่จ้องมองดูใบหน้าของจิ๋งจิ่ว “ในคำสั่งเสียว่าอย่างไร?”
เฉิงโหยวเทียนกล่าวว่า “ชิงซานเป็นของจิ๋งจิ่ว”
นี่คือเนื้อหาทั้งหมดในคำสั่งเสีย
วันนั้นบนยอดเขาเทียนกวง ศิษย์ชิงซานทั้งหมดต่างได้ยินคำสั่งเสียนี้ เนื้อหาภายในคำสั่งเสียแพร่กระจายออกไปอย่างรวดเร็ว ทั่วทั้งโลกแห่งการบำเพ็ญพรตต่างคิดว่าคำสั่งเสียที่นักพรตหลิ่วฉือทิ้งเอาไว้ประโยคนี้ทั้งกระชับและชัดเจน ไม่มีทางที่จะเข้าใจผิดเป็นความหมายอื่นได้ รู้สึกนับถือเป็นอย่างยิ่ง แทบจะไม่มีใครหาช่องโหว่จากในคำสั่งเสียนี้ได้เลย
สายฝนที่ตกลงมาจากบนฟ้ายิ่งเล็กละเอียด น้ำที่หยดลงมาจากมุมชายหลังคาค่อยๆ ต่อเนื่อง
ฟางจิ่งเทียนพลันหัวเราะขึ้นมา เสียงหัวเราะดูค่อนข้างจืดจาง ความหมายไม่ชัดเจน
“อย่างนี้นี่เอง คำสั่งเสียของศิษย์พี่เจ้าสำนักว่าเอาไว้อย่างชัดเจนจริงๆ ด้วย ชิงซานเป็นของจิ๋งจิ่ว…”
เขากวาดตามองผู้คนที่อยู่บนยอดเขาเทียนกวง พลางกล่าวถามว่า “ปัญหาก็คือใครคือจิ๋งจิ่วล่ะ?”
……
……
บอกว่าจิ๋งจิ่ว แล้วใครคือจิ๋งจิ่ว?
ตอน
