หลังจากนั้นมีคนคิดขึ้นมาได้ว่าเมื่อหลายปีก่อนจัวหรูซุ่ยกับเจ้าล่าเยวี่ยเองก็บรรลุเข้าสู่ขั้นคเนจรระดับสูง ตอนนี้กำลังพยายามบรรลุขั้นแหวกทะเลอยู่เช่นกัน
นี่มันช่างแปลกประหลาดจริงๆ สำนักชิงซานทำได้อย่างไรกันแน่?
“ล้วนแต่เป็นความเมตตาที่นักพรตจิ่งหยางทิ้งเอาไว้”
ปู้ชิวเซียวมองเรื่องนี้ได้ชัดเจนยิ่งกว่าใคร เขาเหลือบมองดูหลิ่วสือซุ่ย ภายในใจคิดว่าเจ้าเองก็ถือเป็นคนที่ได้ประโยชน์เช่นกัน
เกี้ยวเล็กผ้าม่านเขียวหลังหนึ่งบินมาแต่ไกล ก่อนจะลอยลงมาข้างๆ เจ้าสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ย
หลายคนต่างรู้ว่านี่คือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของผู้อาวุโสสูงสุดแห่งสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ย จึงอดรู้สึกแปลกใจไม่ได้ ในใจครุ่นคิดว่าทำไมพวกนางถึงไม่มาด้วยกัน?
ไม่ทันรอให้หลายๆ คนได้คิดไปมากกว่านั้น หิมะสายหนึ่งตกโปรยปรายลงมาเบาๆ หยวนฉีจิงขี่กระบี่สามฉื่อมาถึงยอดเขาเทียนกวง หนานว่างตามมาข้างหลังเขา
ทุกคนพากันคารวะ รู้ว่างานเลี้ยงรับตำแหน่งเจ้าสำนักชิงซานกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว
เจ้าสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ยมองดูเกี้ยวหลังนั้น คิ้วขมวดขึ้นมาเล็กน้อย
นางบำเพ็ญพรตจนเกิดผล ใบหน้ายังคงอ่อนเยาว์เหมือนหญิงสาว คิ้วทั้งสองข้างงดงาม หว่างคิ้วห่างกันเล็กน้อย ตรงกลางมี
