กลีบดอกท้อกลีบหนึ่งแปะเอาไว้อยู่ ดูงามเป็นยิ่งนัก
คิ้วของนางขมวดกันเล็กน้อย กลีบดอกท้อดอกนั้นสั่นขึ้นมาเบาๆ แผ่กระจายไอพลังที่สดชื่น นางใช้เชื่อมโยงฟ้าดินออกมาอย่างเงียบๆ
เจ้าสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ยรู้สึกว่ามีบางอย่างแปลกๆ แต่เมื่อมองไปรอบๆ นางกลับไม่รู้ว่าปัญหาอยู่ตรงไหน
ในเวลานี้บนยอดเขาเทียนกวงมีผู้บำเพ็ญพรตอยู่อย่างน้อยพันกว่าคน แต่กลับไม่มีเสียงใดๆ เงียบสงัดเป็นอย่างมาก
งานเลี้ยงฉลองรับตำแหน่งเจ้าสำนักชิงซานที่ทุกคนพากันจับตามอง อย่าว่าแต่คนของพวกพรรคมารเลย ต่อให้เป็นสำนักจงโจวก็ไม่กล้าก่อเรื่องขึ้นในเวลานี้
ถ้าเกิดอะไรขึ้นจริงๆ อย่างนั้นก็ต้องเป็นปัญหาภายในของสำนักชิงซาน...ความคิดของนางถูกเสียงกระบี่เสียงหนึ่งตัดขาด ไม่สามารถคิดต่อไปได้อีก
เสียงกระบี่เสียงนั้นดังกังวานเป็นอย่างยิ่ง อีกทั้งยังใสกระจ่างเป็นอย่างยิ่ง ดังสะท้อนไปมาในฟ้าดิน แล้วก็ดังขึ้นภายในใจของทุกคน
มันเหมือนน้ำค้างหยดหนึ่งที่ตกลงมาจากขอบของดอกบัวยักษ์ที่อยู่สูงขึ้นไปหลายร้อยจ้าง ก่อนจะตกลงมาบนผิวของหยกขาวที่ล้ำค่าที่สุดบนโลก จากนั้นแตกกระจาย
เสียงกระบี่ดังขึ้น จิ๋งจิ่วมาถึงยอดเขา ก่อนจะเดินตรงไปยังเก้าอี้ตัวนั้น
เจ้าล่าเยวี
