่ย กู้ชิงและหยวนฉวี่ยืนมองภาพนี้อยู่ไม่ไกล
คนจำนวนนับไม่ถ้วนก็กำลังมองภาพนี้อยู่เช่นเดียวกัน
……
……
แสงสว่างทอดลงมาจากด้านล่างเขาซั๋งเต๋อ เป็นเวลาเดียวกับที่เสียงกระบี่เสียงนั้นตกลงบนร่างของซือโก่ว
ในเวลาเดียวกันนี้เอง มันยังได้ยินเสียงอีกเสียงหนึ่ง
นั่นคือเสียงเบ่งบานของดอกไม้ ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นดอกเหมย เป็นดอกเหมยเจ็ดดอก
ซือโก่วมองอาเพียว
ใบหน้าเล็กๆ ของอาเพียวขาวซีด
ซือโก่วไม่ได้สนใจเขา หากเดินเข้าไปในส่วนลึกของคุกกระบี่อย่างเงียบๆ คล้ายกับเมฆสีดำก้อนหนึ่ง
อาเพียวรู้ว่าในที่สุดก็ผ่านด่านนี้ไปได้แล้ว เขานวดใบหน้าเล็กๆ ของตัวเองอย่างหวาดกลัว ก่อนจะบินขึ้นไปด้านบน
ทิวทัศน์ในยอดเขาซ่อนเร้นสวยงามกว่าโลกที่อยู่ด้านนอก ไม่ว่าจะเป็นท้องฟ้าเมฆสีขาวเขาสีเขียวหรือว่าหน้าผา แต่ก่อนหน้านี้น้อยครั้งนักที่จะมีภาพดอกไม้บานสะพรั่งเช่นนี้ปรากฏขึ้นมา
ซือโก่วมองดูยอดเขาที่อยู่ตรงหน้ายอดนั้น มองดูดอกไม้เล็กๆ ที่บานสะพรั่งอยู่เต็มภูเขา ก่อนจะมองเห็นขลุ่ยไม้ไผ่แท่งนั้นได้อย่างรวดเร็ว
ในเวลานี้ขลุ่ยไม้ไผ่ไม่ได้มีสภาพเหมือนอย่างก่อนหน้านี้แล้ว มันมีกิ่งก้านจำนวนนับไม่ถ้วนงอกออกมา มีดอกเหมยเจ็ดดอก แต่ละดอกล
