ับสูงอย่างมิคำนึง คมจักรวาลและกลืนเรือ
เมื่อมาถึงด้านบนของยอดเขาอวิ๋นส่ง บริเวณหน้าผาได้มีถ้ำสองแห่งปรากฏขึ้นมา ขนาดพอให้คนคนหนึ่งเข้าไปนั่งได้พอดี
เมื่อเห็นถ้ำทั้งสองแห่ง ผิงหย่งเจียย่อมต้องคิดถึงภาพตอนที่ตนเองได้พบอาจารย์แหละอาจารย์อาหญิงเมื่อหลายปีก่อนขึ้นมา ภายในใจรู้สึกว่าตนเองนั้นโชคดีเป็นอย่างมาก
จากนั้นเขาก้าวเดินต่อขึ้นไปบนยอดเขา เมื่อเดินไปได้ระยะหนึ่ง เขาก็พบกระบี่บินเล่มหนึ่งอยู่ในก้อนหินที่เป็นลายเมฆแถบหนึ่ง
กระบี่บินเล่มนั้นครึ่งหนึ่งปักอยู่ในหิน อีกครึ่งหนึ่งเผยตัวอยู่ด้านนอก มองดูค่อนข้างแปลกประหลาด เพราะตัวกระบี่บิดงอ อีกทั้งยังมีร่องรอยที่ดูเหมือนน้ำค้างแข็งเกาะอยู่ด้วย
ผิงหย่งเจียพลันรู้สึกว่ากระบี่บินเล่มนี้ไม่เลว คิดอยากจะดึงออกมาดู แต่ตัวกระบี่ที่บิดงอทำให้เขาคิดไปถึงกิ่งเหมยที่หักงอ จากนั้นก็คิดถึงอะไรที่มากกว่านั้น
ที่แท้นี่ก็คือกระบี่ที่อาจารย์หาเอาไว้ให้ศิษย์พี่หยวนฉวี่ อย่างนั้นกระบี่ของตัวเองอยู่ที่ไหนกัน?
เขามองไปรอบด้าน เห็นแต่เพียงเมฆหมอกที่กว้างใหญ่ไพศาล ภายในใจยิ่งรู้สึกทุกข์ใจ ทันใดนั้นพลันเกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา
จะกลับไปยอดเขาเสินม่อก็ไม่มีอะไรทำ มิ
