ต้าคิดในใจว่าใครกันที่เป็นนางผู้หญิงปากร้าย? เอาล่ะ พวกเจ้าทั้งสองล้วนแต่เป็นนางผู้หญิงปากร้าย
หลังจากนั้นมันคิดขึ้นมาได้ว่าหนานว่างกล้าไปหาเรื่องเหลียนซานเยวี่ย แล้วยังสู้เสมอกับเจ้าสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ยอีก ดูเหมือนสภาวะจะมีความก้าวหน้าขึ้น น่าจะบรรลุถึงขั้นแหวกทะเลร ระดับสูงสุดแล้ว จึงอดรู้สึกตกใจเล็กน้อยไม่ได้ — ดูเหมือนความหลงใหลอาจจะทำให้เสียเวลาในชีวิต แต่มันก็ไม่แน่ว่าจะถ่วงการบำเพ็ญเพียรได้ ความเกลียดชังเองก็สามารถทำให้เดินก้า าวต่อไปข้างหน้าได้เล็กน้อยเหมือนกันนะเนี่ย
เมื่อกล่าวเรื่องนี้จบ หนานว่างก็เหยียบสะพานเจตน์กระบี่กลับไปยังยอดเขาชิงหรง ดื่มสุราอยู่บนก้อนหินที่มีไม้ดอกงอกเงยจนหมดไปไหหนึ่ง ก่อนจะเดินเข้าไปในถ้ำแห่งหนึ่งที่อยู่ค ค่อนข้างห่างไกลผู้คน
ภายในถ้ำมีโซ่เหล็กอยู่สองเส้น ล่ามผู้หญิงคนหนึ่งเอาไว้
เมื่อเห็นหนานว่างเดินเข้ามา ผู้หญิงคนนั้นก็ค่อยๆ คุกเข่าลง กระดิ่งบนร่างกายและโซ่เหล็กส่งเสียงที่คล้ายคลึงกัน
ถึงแม้จะคุกเข่า แต่นางก็มิได้เปล่งเสียงใดๆ บนใบหน้าที่เรียบเฉยเองก็มองไม่เห็นสีหน้าที่ยอมศิโรราบ
นางคือหนานเจิง ในอดีตถูกหนานว่างจับเอาไว้ได้ในศาลเจ้าบนภูเขารกร้าง ก่อนจะถูก
