ี่อยู่บนหน้าผาไหวเอนแผ่วเบา เขาพลันลุกขึ้นยืน จากนั้นเดินเข้าไปในตำหนัก
หยวนฉวี่กำลังเก็บตัวอยู่ในส่วนลึกของตำหนัก กู้ชิงเก็บตัวบำเพ็ญเพียรอยู่ริมหน้าต่าง คงเป็นเพราะคิดถึงว่าอาจจะมีเรื่องด่วน จึงต้องนั่งอยู่ในที่ที่สามารถได้ยินเสียงร้องของล ลิง
ผิงหย่งเจียเดินเข้าไปด้านหลังกู้ชิง พบว่าศิษย์พี่ติดตามอาจารย์ออกไปครั้งนี้ สภาวะยังหยุดอยู่ที่ขั้นคะเนจรระดับต้น แต่ไอพลังกลับแตกต่างไปจากก่อนหน้านี้อย่างเห็นได้ชัด
ความคิดของเขายิ่งมั่นคง เขากล่าวว่า “ศิษย์พี่ ข้าอยากลงเขาเสียหน่อย”
หากเปลี่ยนเป็นยอดเขาอื่นหรือว่าสำนักบำเพ็ญพรตสำนักอื่น หากจู่ๆ มีคนมารบกวนในตอนที่กำลังบำเพ็ญเพียรอยู่ เกรงว่าคงจะต้องรู้สึกโกรธอย่างมาก หรือกระทั่งอาจจะธาตุไฟเข้าแทรก ทว ว่าแต่ไหนแต่ไรมาการเก็บตัวของยอดเขาเสินม่อนั้นมีความเรียบง่ายสบายๆ กู้ชิงลืมตาขึ้นมา นวดใบหน้าเล็กน้อยพลางกล่าวว่า “อาจารย์เคยบอกเอาไว้ว่าต้องบรรลุขั้นแหวกทะเลก่อนถึงจะออกไป ปจากสำนักได้ นอกเสียจากอาจารย์จะอนุญาตเป็นพิเศษ”
นี่ก็หมายความว่า หากเจ้าจะลงจากเขานั้นไม่มีปัญหา แต่มาถามข้านั้นไม่มีประโยชน์ เจ้าควรจะไปถามอาจารย์ที่อยู่ในถ้ำต่างหาก
ผิงหย่งเจียกล่าวว
