ยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็เอากระบี่เล่มนั้นปักกลับเข้าไปในหน้าผาที่อยู่ข้างๆ จากนั้นทำการคารวะอย่างจริงจัง
“ขอโทษด้วย พวกเราไม่เหมาะสมกัน”
กระบี่เล่มนั้นสั่นขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนจะสงบนิ่งเป็นปกติ เพื่อจะบอกว่ามิได้ใส่ใจ
เขามุ่งหน้าเดินขึ้นไปบนยอดของเขาอวิ๋นสิง ขณะที่เดินผ่านหน้าผาช่วงหนึ่ง ผาหินที่อยู่ด้านบนได้ยื่นออกไปข้างนอก บดบังแสงอาทิตย์เหมือนร่มทำให้ในภูเขาที่เดิมก็มืดสลัวอยู่แล้ วยิ่งมืดมิดขึ้นไปอีก
“คล้ายดินแดนหมิงที่เล่าลือกันจริงๆ น่ากลัวจัง…”
ผิงหย่งเจียกล่าวพึมพำพลางเร่งความเร็วฝีเท้า ด้วยคิดอยากจะรีบผ่านหน้าผาช่วงนี้ไปให้เร็วที่สุด
ทันใดนั้นเอง ด้านหลังลำคอของเขาพลันสัมผัสถูกวัตถุที่มีความเย็นยะเยือกชิ้นหนึ่ง เขาตกใจจนส่งเสียงร้องขึ้นมา รีบกระโจนหนีออกไปสิบกว่าจ้างในพริบตา
ในตอนที่เขาหมุนตัวกลับมาด้วยใบหน้าที่ขาวซีด เขาถึงได้พบว่าวัตถุที่เย็นยะเยือกชิ้นนั้นก็เป็นกระบี่อีกเล่มหนึ่ง
ไอพลังของกระบี่เล่มนั้นดูเงียบสงบและใสกระจ่าง ตัวกระบี่สีเทาเข้ม ดูเรียบง่ายเป็นอย่างมาก แต่กลับมีแรงกดดันที่รุนแรง ระดับชั้นสูงกว่ากระบี่บินเล่มก่อนหน้านี้อยู่หน่อย
เห็นได้ชัดเจนว่ากระบี่บินเล่มนี้น่าจะลอยล
