กระบี่เล่มนั้น แต่หลังครุ่นคิดอยู่ครู่ก็หยุดมือลง ก่อนจะวางมันกลับเข้าไปในทะเลหนังสือที่อยู่ในอากาศ
……
……
หมู่เขาชิงซานอยู่ในเมฆหมอก แล้วก็อยู่เบื้องหน้า แต่จิ๋งจิ่วกลับให้เจ้าล่าเยวี่ยบินลงนอกเมืองอวิ๋นจี๋
ยังคงเป็นเหลาสุราที่เก่าแก่แห่งนั้น
เมื่อมีตระกูลกู้คอยดูแล ขอเพียงเหลาสุราแห่งนี้ยังคงทำหม้อไฟต่อไป พวกเขาก็ไม่ต้องกังวลเรื่องเล็กน้อยอย่างเรื่องการค้า
ความจริงหม้อยวนยวงยากจะให้ความรู้สึกของความเป็นคู่ มันเหมือนกับกองทัพสองกองทัพกำลังเผชิญหน้ากันอยู่มากกว่า
น้ำแกงสีแดงเดือดพล่าน น้ำแกงสีขาวกลับสงบนิ่ง ต่างฝ่ายต่างมีความมุ่งมั่นของตนเองอยู่
เจ้าล่าเยวี่ยกินผ้าขี้ริ้วรองท้องไปก่อนสองจาน กระทั่งน้ำแกงสีขาวเริ่มมีควันลอยขึ้นมา นางถึงจะโยนผักลงไปก้านหนึ่ง
ในอดีตลูกศิษย์ของเผ่าหมิงที่มีอินซานสิงอยู่ในร่างก็ถูกนางมัดตัวเอาไว้ที่นี่ จากนั้นถูกอาจารย์เมิ่งสังหารในกระบี่เดียว
อาจารย์เมิ่งผู้นั้นก็น่าจะตายอยู่ในคุกกระบี่ไปแล้ว
บนทะเลพายุน้ำแข็งในคืนวันนั้น จิ๋งจิ่วบอกว่าเศร้าใจ ดูแล้วที่เขามาที่นี่ในเวลานี้น่าจะมิใช่เพื่อหวนรำลึกถึงอะไร อย่างนั้นเขามาที่นี่ทำไม?
น้ำแกงสีขาว มีฟองลอยผุดขึ้นม
