เฉิงโหยวเทียนทำตามคำขอของจิ๋งจิ่ว ก่อนเดินออกไป
เจ้าล่าเยวี่ยมองดูเขา พลางกล่าวถามว่า “ทำไมถึงต้องสี่ปี?”
ระยะเวลาที่กำหนดนี้ ไม่มีทางที่จิ๋งจิ่วจะพูดลอยๆ ออกมา มันจะต้องมีความหมายที่มากกว่านั้นอย่างแน่นอน
จิ๋งจิ่วไม่ได้อธิบาย หากแต่กล่าวกับอาต้าว่า “ไปหาดูหน่อย”
หนานชวีถูกขับออกจากชิงซาน ได้พบกับถ้ำของเซียนกระบี่รุ่นก่อนผู้นั้น ว่ากันว่าถ้ำแห่งนั้นอยู่บนเกาะแห่งนี้
หลังจากสำนักชิงซานยึดครองทะเลตะวันตกมาได้ พวกเขาก็ทำการค้นหาอย่างละเอียดหลายรอบแล้ว แต่ก็ไม่พบร่องรอยใดๆ
วิชาลับของเซียนกระบี่ที่เล่าลือกันเล่มนั้นก็น่าจะถูกเทพกระบี่ซีไห่เอาไปด้วย แต่เหตุใดที่นี่ถึงไม่มีร่องรอยอะไรอย่างอื่นเลย?
สิ่งที่จิ๋งจิ่วต้องการหานั้นมิใช่วิชาลับเล่มนั้น หากแต่เป็นสิ่งอื่น
ผ่านไปไม่นาน แสงสีขาวสายหนึ่งก็กลับมายังหน้าต่างหินที่ดูเหมือนรูปภาพขนาดยักษ์บานนั้น
อาต้าส่ายศีรษะ ไม่พบอะไร
กระทั่งผู้พิทักษ์ขั้นทะลวงสวรรค์ก็ยังไม่เจอร่องรอยใดๆ หรือว่าตำนานนั้นจะเป็นเพียงตำนาน เรื่องราวของเซียนกระบี่รุ่นก่อนผู้นั้นมิใช่เรื่องจริง?
เจ้าล่าเยวี่ยกล่าวว่า “หากสิ่งที่ต้องการหาเป็นร่องรอยธรรมดา บางทีมันอาจจะอยู่ในสถาน
