ูปนั้นหมุนตัวกลับมา
เณรน้อยล้มลงไปกับพื้น ไม่รู้ว่าเป็นหรือตาย
จิ่งจิ่วยืนอยู่ตรงหน้าประตู
……
……
สมณะชรารูปนี้ก็คือไต้ซือต้าหยวน
เขาเป็นคนสังหารผู้อาวุโสแห่งสำนักคุนหลุนเฉินเหวินตรงด้านล่างหน้าผาที่สูงชันแห่งนั้นในฤดูใบไม้ร่วงปีที่แล้ว
ใครจะไปคิดบ้างว่าคนสำคัญของปู้เหล่าหลินผู้นี้จะมาซ่อนตัวอยู่ในวัดแห่งหนึ่งของเมืองอี้โจว
ไต้ซือต้าหยวนมองเห็นใบหน้าที่งดงามใบหน้านั้นก็คาดเดาได้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร จึงกล่าวว่า “คิดไม่ถึงว่าพวกเจ้าจะหาข้าพบ และสิ่งที่ยิ่งคิดไม่ถึงก็คือข้าจะรับรู้ไม่ได้ถึงการมาของเจ้า”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “บอกเบาะแสของไท่ผิงมา ข้าจะไว้ชีวิตเจ้า”
“คิดไม่ถึงว่าเจ้าสำนักชิงซานจะเดินทางมาฆ่าข้าด้วยตัวเอง ช่างเป็นเกียรติจริงๆ แต่เจ้าคิดว่าเจ้าจะฆ่าข้าได้จริงๆ หรือ?”
ไต้ซือฮุ่ยหยวนมองดูเขา ยิ้มเล็กน้อยพลางกล่าวว่า “เจ้าสำนักชิงซาน ใต้หล้าไร้ซึ่งผู้ต่อกร แต่นั่นหมายถึงนักพรตหลิ่วฉือ มิใช่เจ้า”
จิ๋งจิ่วคือเจ้าสำนักชิงซานที่อายุน้อยที่สุด แล้วก็เป็นคนที่อ่อนแอที่สุด
สภาวะและพลังของไต้ซือต้าหยวนนั้นลึกล้ำจนมิอาจประมาณได้ ต่อให้ตอนนั้นเป็นการลอบโจมตี แต่ก็ยังสามารถสังหารเฉินเหวินที่เป็นผู้อาวุ
