้ความรู้สึกโศกเศร้าเหมือนหยดน้ำตา แต่ดูคล้ายน้ำสะอาดที่ชะล้างคราบดินออกไป ทำให้เขาสงบลง
ถึงแม้จะไปไม่ถึง แต่ใจปรารถนา ไปดูเสียหน่อยจะเป็นอะไร?
ทันใดนั้นเองเขาพลันรับรู้ได้ถึงความผิดปกติ จึงยื่นมือออกไปรับน้ำฝนเหล่านั้นเอาไว้ พบว่าในน้ำฝน…มีพลังวิญญาณจางๆ ปะปนอยู่!
มือของเขาสั่นขึ้นมาเบาๆ ในใจครุ่นคิดว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น?
ที่นี่ไม่มีเส้นปราณวิญญาณที่สมบูรณ์ แต่ไหนแต่ไหนมาพลังวิญญาณล้วนน้อยนิด เหตุใดนั้นนี้ในน้ำฝนถึงได้มีพลังวิญญาณได้?
แม้นพลังวิญญาณเหล่านั้นจะเบาบาง แต่กลับสามารถรับรู้ได้ถึงการมีอยู่ของมันจริงๆ!
มือของโจวอวิ๋นมู่สั่นแรงขึ้นเรื่อยๆ จากนั้นเขาหมุนตัว ตะโกนไปทางลูกศิษย์และศิษย์หลานที่อยู่ในสำนักเสวียนเทียน “ทุกคนออกมาอยู่ในฝน!”
……
……
หลังฝนฤดูใบไม้ร่วงนั้นผ่านไปแล้วก็ไม่มีฝนตกลงมาอีก แต่หลังผ่านไปไม่กี่วันก็เริ่มมีหิมะตกลงมา
หิมะค่อยๆ ร่วงตกลงมา กระทั่งภูเขาทางใต้ที่ค่อนข้างอบอุ่นก็ยังมีหิมะทับถมไม่น้อย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงสถานที่ที่อยู่ใกล้ยอดเขาเลย
ตรงด้านหน้าหน้าผาแห่งหนึ่งมีคนสี่คนนั่งเรียงแถวกันอยู่ ร่างกายถูกหิมะปกคลุมเอาไว้ ดูคล้ายตุ๊กตาหิมะ
และแน่นอน แมวขาวที่อยู่บนหัวของต
