ถอนใจขึ้นมาไม่ได้
เขาเคยเป็นกำลังหลักที่อายุน้อยที่สุดของสำนักฝ่ายธรรมมะ เพียงแต่ตอนที่เขาเป็นเจ้าเรือนอี้เหมา อายุเขาก็มากกว่าจิ๋งจิ่วในตอนนี้มากนัก
ปู้ชิวเซียวกล่าวว่า “ยังไม่ได้แสดงความยินดีที่ท่านกลายเป็นเจ้าสำนัก”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ไม่ถือเป็นเรื่องน่ายินดี”
ผู้บำเพ็ญพรตเน้นย้ำเรื่องละวางอารมณ์และกิเลส แต่พวกเขาก็ทำเรื่องที่ขัดกับวิถีของตนเอง ไม่ว่าจะมองจากมุมไหน นี่มันก็ไม่ได้เกี่ยวเรื่องพลังและอำนาจเลย
คำตอบของเขาย่อมต้องมีเหตุผล แต่บนโลกนี้จะมีผู้บำเพ็ญพรตสักกี่คนที่สามารถทำเช่นนี้ได้?
ปู้ชิวเซียวพบว่าคำตอบของเขามิใช่เป็นการถ่อมตัว หากแต่คิดเช่นนี้จริงๆ จึงยิ่งรู้สึกว่าคนผู้นี้ไม่ธรรมดา เขากล่าวว่า “ได้ยินว่าสือซุ่ยทำเก้าอี้ไม้ไผ่ตัวหนึ่งให้ท่าน”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “เขาเคยเห็นข้าทำ”
ปู้ชิวเซียวเปลี่ยนประเด็นว่า “แล้วชิงซานในตอนนี้เอาอย่างใครอย่างนั้นหรือ?”
มีคำพูดบางคำที่ไม่จำเป็นต้องพูดออกมาจนหมดก็รู้ได้ว่าหมายถึงอะไร
ทุกคนต่างมองออก ที่สำนักชิงซานสามารถสังหารมารเผ่าหมิงได้เยอะขนาดนี้ นั่นจะต้องมีความเกี่ยวข้องกับดินแดนหมิงอย่างแน่นอน
“ข้าไม่อยากให้พวกท่านเป็นเศษมรดกความชั่วร้ายของ
