มาร รถคิดใคร่ครวญเรื่องนี้ให้ชัดเจนได้ ถึงได้ถูกหมิงซือดึงเข้ามาอยู่ในกับดักของถงเหยียน
ทว่าต่อให้ปุโรหิตเหล่านั้นจะโง่เขลาแค่ไหน แต่เมื่อเกิดเรื่องขึ้นติดต่อกัน ในที่สุดพวกเขาก็รู้ตัวขึ้นมา จึงคิดอย่างตกตะลึงและโกรธแค้นว่านี่คือแผนการของพวกมนุษย์
กระท่อมที่ปูด้วยใบไม้สีทองยิ่งดูงดงามเมื่ออยู่ในโลกสีขาวดำ เหมือนดั่งความฝันก็มิปาน เมื่อเทียบกับมันแล้ว ต้นไม้ใหญ่ที่เป็นเหมือนแท่งหมึกต้นนั้นกลับมีความงดงามอีกอย่าง งหนึ่ง
ถงเหยียนยืนอยู่ใต้ต้นไม้ มองดูกองทัพของทั้งสองฝ่ายที่กำลังห้ำหั่นกันอยู่บนทุ่งกว้างที่อยู่ห่างไกลออกไป จู่ๆ พลันถามขึ้นมาว่า “หกร้อยปีมานี้ โลกเบื้องล่างคอยแอบส่งทรัพยากรขึ นไปให้เขาอวิ๋นเมิ่งไม่ขาดสาย เช่นนั้นอุโมงค์จะต้องมีความคงที่อย่างแน่นอน เช่นนั้นเหตุใดปุโรหิตเหล่านั้นถึงไม่ลองใช้เส้นทางนั้น?”
หมิงซือลอยขึ้นมาอยู่ในระดับความสูงที่เท่ากับเขา ก่อนกล่าวว่า “อุโมงค์เส้นนั้นอยู่ในการควบคุมของมหาปุโรหิต ยิ่งไปกว่านั้นเขาอวิ๋นเมิ่งยังสั่งห้ามไม่ให้เข้าออกทางนั้นเด็ดขาด เจ้าน่าจะเข้าใจเหตุผลนะ”
ข่ายพลังที่ใช้ขนทรัพยากรได้ไม่ได้หมายความว่าจะสามารถขนส่งสิ่งมีชีวิตได้ ที่สำคัญไปกว่านั้นก็คื
