อสำนักจงโจวไม่มีทางปล่อยให้คนอื่นเห็นว่าตนเองได้รับผลประโยชน์จากดินแดนหมิงมา าโดยตลอดอย่างแน่นอน อย่างน้อยก็ไม่อาจให้ใครพบเจอหลักฐานที่ชัดเจนได้ ไม่อย่างนั้นพวกเขาที่มีสถานะสูงส่งอยู่ในใจประชาชนด้วยภาพลักษณ์ผู้นำแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์และมีความเป็นห่วงเ เป็นใยใต้หล้าจะแก้ต่างให้ตนเองได้อย่างไร?
ถงเหยียนกล่าวว่า “อุโมงค์ที่คงอยู่มาหกร้อยปี….ยังไงก็ยังรู้สึกว่าเป็นไปได้ยากที่จะแอบซ่อนเอาไว้ และที่น่าแปลกก็คือตอนที่ข้าอยู่ในข่ายพลังเขาอวิ๋นเมิ่ง ข้าไม่พบเห็นร่องรอ อยอะไรเลย”
หากพูดถึงเรื่องความเข้าใจที่มีต่อข่ายพลังเขาอวิ๋นเมิ่งแล้วล่ะก็ ตอนนี้นอกจากนักพรตไป๋นักพรตถานและฉีหลินแล้ว ก็น่าจะมีเพียงอดีตศิษย์อัจฉริยะของสำนักจงโจวผู้นี้เท่านั้นที่ รู้จักมันดี
เพราะว่าเขาขุดโพรงอยู่ด้านล่างเขาอวิ๋นเมิ่งมาเป็นเวลาหลายปี
บนใบหน้ากึ่งโปร่งแสงของหมิงซือเผยให้เห็นรอยยิ้มที่ค่อนข้างแปลกประหลาด เขากล่าวว่า “อุโมงค์นั้นลึกลับเป็นอย่างมาก ข้าเองก็ยังหาไม่เจอ ดังนั้นเจ้าอย่าคิดที่จะหยั่งเชิงข้าเล ลย”
ถงเหยียนกล่าวว่า “ข้าเพียงแต่สงสัยในเรื่องเหล่านี้”
หมิงซือพลันชูมือขึ้นไปในท้องฟ้าที่มืดสลัว จากนั้นครู่หนึ่งกล่าวว่า “พอ
