ตรงนั้นอยู่ห่างออกไปร้อยกว่าลี้ มีหิมะผุดออกมาจากความว่างเปล่า ก่อนจะปลิวลอยขึ้นไปตามลม จากนั้นสลายหายไปกลางอากาศ เห็นได้ชัดว่าไม่ได้เกิดขึ้นมาตามธรรมชาติ
กฎแห่งกระบี่หยวนฉีจิงมาบัญชาการด้วยตัวเอง นักพรตกว่างหยวนและหนานว่างพร้อมโจมตีทุกเมื่อ ในชั้นเมฆทางด้านนั้นอาจจะยังมียอดฝีมือแอบซ่อนตัวอยู่เป็นจำนวนนมาก
ด้วยความแข็งแกร่งและนิสัยมั่นใจของสำนักชิงซานแล้ว การที่พวกเขายกกำลังมามากขนาดนี้ แสดงว่าเรื่องที่เกิดขึ้นที่นี่นั้นยังไม่จบลงอย่างแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้นยังรุนแรงอย่างมาก ด้วย
“ต้องการให้พวกข้าทำอะไรไหม?” ประมุขนิกายเฟิงเตาถามอย่างไม่ลังเล
การกำจัดเผ่าหมิงคือหน้าที่ของมนุษย์ทุกคน ไม่ว่าใครก็ไม่สามารถปัดความรับผิดชอบได้
นักพรตกว่างหยวนตอบไปอย่างซื่อๆ “ข้าเองก็ไม่รู้ เจ้าสำนักเรียกให้พวกข้ามา พวกข้าก็มา”
ประมุขนิกายเฟิงเตาคิดถึงเจ้าสำนักชิงซานที่อายุยังน้อยผู้นั้น ทันใดนั้นไม่รู้ว่าควรจะพูดว่าอะไร เขามองดูศพของปุโรหิตที่สิบสองพลางกล่าวว่า “จะจัดการอย่างไร? ให้ข้าเอากลับเ เมืองจวี้เย่ไหม?”
“ไม่ต้อง”
ทันทีที่นักพรตกว่างหยวนกล่าวจบ แสงอาทิตย์อันเจิดจ้าก็ส่องสว่างไปบนกระบี่สุริยันหวนกลับ เปลวเพลิงอั
