มากล้อมได้?
เซ่อเซ่อมองดูนาง เดิมคิดอยากจะดึงเจินเถาออกมาให้ไกลหน่อย แต่เมื่อคิดถึงข่าวลือในโลกแห่งการบำเพ็ญพรตข่าวนั้น นางก็ถามอย่างสงสัยขึ้นมาว่า “ได้ยินว่าเจ้ากราบเขาเป็นอาจารย ย์แล้ว?”
เชวี่ยเหนียงยิ้มเล็กน้อยพลางกล่าวว่า “ถูกต้อง”
เซ่อเซ่อพลันมองนางในแง่ดีขึ้น ท่าทีเองก็ดูเป็นมิตรขึ้น จึงกล่าวถามนางกับเจินเถาว่า “พวกเจ้ารู้จักปุโรหิตที่สิบสองหรือเปล่า?”
เชวี่ยเหนียงกับเจินเถาส่ายศีรษะ
“ท่านแม่เคยบอกว่านั่นเป็นคนที่ร้ายกาจอย่างมาก ทั้งทะเยอทะยานและโหดเหี้ยม มีผู้สนับสนุนในดินแดนหมิงจำนวนมาก เพียงแต่ไม่เคยขึ้นมาบนพื้นดิน”
เซ่อเซ่อเลิกคิ้วขึ้นมา ก่อนกล่าวอย่างภูมิใจว่า “คนแบบนี้ึขึ้นมาบนพื้นดิน แต่ผลสุดท้ายกลับต้องตายลงไปทั้งๆ ที่ยังไม่ทันได้ก่อความวุ่นวายอะไร นี่ย่อมต้องเป็นเพราะสำนักชิงซาน นมีการเตรียมการเอาไว้”
เจินเถากล่าวถามว่า “อย่างนั้นชิงซานจะอธิบายเรื่องนี้อย่างไร?”
เซ่อเซ่อกล่าวว่า “สังหารปุโรหิตที่สิบสอง นี่เป็นการทำความดีความชอบอย่างใหญ่หลวงให้แก่เผ่าพันธุ์มนุษย์ ยังมีอะไรให้อธิบายอีก?”
……
……
ว่ากันว่าฤดูใบไม้ผลิเป็นฤดูสีทอง แต่ฤดูใบไม้ผลิของเขาเหลิ่งซานเป็นสีขาว เป็นเพราะต้นหญ้าที่
