ง ก่อนจะถูกเพลิงกระบี่ที่ตกลงมาจากบนท้องฟ้าสายหนึ่งเผาไหม้จนกลายเป็นควัน ไม่หลงเหลือร่องรอย ยใดๆ อีก
ในบรรดายอดฝีมือยุคใหม่ของเผ่าหมิง ปุโรหิตที่สิบสองคือภัยอันตรายที่ร้ายแรงที่สุดของเผ่าพันธุ์มนุษย์อย่างไม่ต้องสงสัย
เขาทะเยอะทะยาน จิตใจมุ่งมั่น สายตายาวไกล ฝีมือโหดเหี้ยม และที่สำคัญที่สุดก็คือเขายังมีอนาคตอีกไกลให้เติบโต
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาขึ้นมายังแผ่นดินเฉาเทียน
แล้วก็เป็นครั้งสุดท้าย
ความจริงสถานการณ์ที่เขาพบเจอมิอาจเรียกว่าการซุ่มโจมตีได้ เพราะคนที่ลงมือมีเพียงคนเดียว
บนเขารกร้างที่อยู่ห่างออกไปสิบกว่าลี้แห่งหนึ่งมีนักพรตสวมชุดสีเขียวยืนอยู่ผู้หนึ่ง
ใบหน้าของนักพรตชุดเขียวดูธรรมดา ไม่ค่อยเข้ากับสภาวะที่สูงส่งและลึกล้ำของเขาเท่าไร
หลังมั่นใจว่าปุโรหิตที่สิบสองตายไปแล้ว เพลิงวิญญาณสลายหายไปจนหมด นักพรตชุดเขียวก็ยื่นมือเรียกกระบี่กลับมา
ท้องฟ้าพลันเปลี่ยนเป็นอึมครึม ดวงอาทิตย์เองก็ไม่ได้แสบตาเหมือนอย่างก่อนหน้านี้
กระบี่บินเล่มนั้นสว่างเจิดจ้าเป็นอย่างมาก คล้ายแย่งชิงแสงสว่างจากดวงอาทิตย์ไปหลายส่วน
ลมหนาวพัดขึ้นมาเบาๆ ประมุขนิกายเฟิงเตาบินลงมายืนบนยอดเขา
เขาประสานมือคารวะนักพรตชุดเขียว ก่อน
