กล่าวถามอย่างไม่ค่อยมั่นใจว่า “ใช่นักพรตกว่างหยวนหรือไม่?”
นักพรตกว่างหยวนเป็นเจ้าแห่งยอดเขาซื่อเยวี่ยของชิงซาน แต่ไหนแต่ไรมาไม่ชอบทำตัวโดดเด่น จนกระทั่งในสงครามทะเลตะวันตกเมื่อหลายปีก่อน โลกบำเพ็ญพรตถึงได้รู้ว่าที่แท้เขาแข็งแกร่งเ เพียงใด ตอนนี้ฟางจิ่งเทียนเก็บตัวไม่ยอมออกมา อย่างนั้นถ้าว่ากันตามความแข็งแกร่งแล้ว เขาก็เป็นคนที่มีฝีมือสูงส่งเป็นอันดับสองของชิงซาน
ประมุขนิกายเฟิงเตาไม่เคยพบนักพรตกว่างหยวนมาก่อน ล้วนแต่อาศัยกระบี่บินที่สว่างเจิดจ้าเล่มนั้นในการคาดเดาตัวตนของอีกฝ่าย
กล้าฉายแสงแข่งกับดวงสุริยัน ย่อมต้องมีเพียงกระบี่สุริยันหวนกลับของยอดเขาซื่อเยวี่ยเท่านั้น
นักพรตกว่างหยวนคารวะกลับไป ท่าทียังคงดูเฉื่อยชาเหมือนอย่างปกติ น้ำเสียงเองก็ไม่มีอารมณ์ใดๆ แฝงเอาไว้อยู่ “ได้ยินว่ามีมารเผ่าหมิงแอบขึ้นมาที่นี่ ข้าก็เลยรีบมาฆ่า”
ประมุขนิกายเฟิงเตาหงุดหงิดเล็กน้อย ในใจครุ่นคิดว่าที่นี่คือเขาเหลิ่งซาน สำนักชิงซานอยู่ไกลถึงทางใต้ ต่อให้เป็นกระบี่มิคำนึงที่เร็วที่สุดก็ยังต้องใช้เวลาวันกว่าถึงจะมาถึงท ที่นี่ แต่ท่านรู้ว่ามีมารเผ่าหมิงก็เลยรีบมาฆ่าเนี่ยนะ? ท่านฆ่าอย่างไร? ใครๆ ต่างก็รู้ว่าท่านจะต้องแอ
