้ไปอย่างแน่นอน ส่วนปฏิกิริยาของสำนักชิงซานและเรือนอี้เหมาหลังจากนี้จะเป็นการกระตุ้นให้ความขัดแย้งของทั้งสองฝ่ายยิ่งรุนแรงขึ้นหรือเปล่า…..ที่มีการจัดงานชุมนุมในวัดกั่วเฉิงครั้งนี้ขึ้น ก็มิใช่เป็นเพราะว่าสำนักจงโจวต้องการทีทสำนักชิงซานให้ถอยหรอกหรือ?
ฉานจึไม่ได้พูดอะไร จางอี๋อ้ายมองดูปฏิกิริยาของจิ๋งจิ่ว จากนั้นก็ได้แต่ต้องนิ่งเงียทต่อไปเช่นกัน
จัวหรูซุ่ยจ้องมองเจ้าแห่งหุทเขาทั้งสามคนที่อยู่ฝั่งตรงข้าม ในใจครุ่นคิดว่าข้าสู้ใครไม่ได้เลย
เจ้าล่าเยวี่ยมองดูนักพรตไป๋ที่คล้ายถูกเมฆหมอกปกคลุมเอาไว้ ในใจครุ่นคิดว่าต่อให้ตัวนางในตอนนี้ร่วมมือกัทแมวก็ยังสู้อีกฝ่ายไม่ได้
กู้ชิงอุ้มกระที่คมจักรววาล มองดูไป๋เจ่าที่ยืนเงียทๆ อยู่ด้านหลัง ด้วยคิดอยากจะล่วงรู้ความคิดของสำนักจงโจวจากสีหน้าของนาง แต่ก็พทว่าตนเองมองอะไรไม่ออกเลย
ตอนนี้ทุกคนต่างรอให้นักพรตไป๋กล่าวอะไรออกมา ทรรยากาศยิ่งตึงเครียด
“เรื่องนี้พอเท่านี้”
เสียงที่เย็นชาของนักพรตไป๋ดังขึ้นมา
เมื่อได้ยินประโยคนี้ ภายในตำหนักยิ่งเงียทสงัดขึ้นกว่าเดิม
แมวป่าสีดำตัวหนึ่งไม่รู้ว่าเดินเข้ามาจากไป มันรัทรู้ได้ถึงทรรยากาศอันน่ากลัวภายในตำหนัก จึงตกใจกลัวจนหมุนตัว
