อยู่ในสวนผัก เสี่ยวเหอที่ทำผักดองเป็นก็กำลังล้างหน้าอยู่ริมธาร
นางกับหลิ่วสือซุ่ยออกมาจากระเบียงลมพันลี้ได้สิบกว่าวันแล้ว อยู่ห่างจากวัดกั่วเฉิงไม่ไกล เมื่อจะได้กลับไปยังสวนผักที่ทำให้นางรู้สึกสงบสุขมากที่สุดแห่งนั้น อารมณ์ของนาง งก็ดีเป็นอย่างมากเช่นกัน
แต่ทันใดนั้นเอง อารมณ์ดีๆ ทั้งหมดของนางต้องถูกทำลายลงเพราะผู้บำเพ็ญพรตที่จู่ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นมาเหล่านั้น
“คิดไม่ถึงว่าปีศาจจิ้งจอกของปู้เหล่าหลินอย่างเจ้าจะกล้ามาเดินลอยชายอยู่ข้างนอกเวลากลางวันแสกๆ คิดว่าฝ่ายธรรมะอย่างพวกข้าไร้น้ำยาจริงๆ อย่างนั้นรึ!”
คนที่พูดคือผู้อาวุโสของสำนักคุนหลุนผู้นั้น พลังล้ำลึกเป็นอย่างมาก
ศิษย์สำนักคุนหลุนสิบกว่าคนยืนอยู่ด้านหนึ่ง มองดูริมลำธารอย่างระมัดระวัง
สมณะชราผู้หนึ่งยืนอยู่ตรงต้นน้ำ สีหน้าดูเคร่งขรึม
เมื่อได้ยินคำพูดของผู้อาวุโสสำนักคุนหลุน ในดวงตาของเสี่ยวเหอก็มีแววตาดุร้ายปรากฏขึ้นมา
หลิ่วสือซุ่ยเดินออกมาจากในป่า มองดูคนเหล่านั้นพลางกล่าวถามว่า “พวกท่านจะทำอะไร?”
ผู้อาวุโสสำนักคุนหลุนผู้นั้นชื่อเฉินเหวิน ครั้งนี้พาเหล่าศิษย์สำนักคุนหลุนเดินทางมาร่วมงานชุมนุมที่วัดกั่วเฉิง สภาวะสูงส่งเป็นอย่าง
