งกล่าวว่า “ข้าไปด้วย”
ตอนนี้พวกเขาทั้งสองคนอยู่ในช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดในการบรรลุสภาวะขั้นคเนจรระดับสูง ยืนอยู่ตรงหน้าประตูบานนั้นแล้ว เหลืออีกเพียงแค่ก้าวเดียวเท่านั้น
แต่การบำเพ็ญพรตมันก็เป็นเช่นนี้ ก้าวสุดท้ายมักจะเป็นก้าวที่ยากลำบากที่สุดเสมอ
ถึงแม้พวกเขาจะเป็นเมล็ดพันธุ์แห่งเต๋าแต่กำเนิด เป็นอัจฉริยะแห่งการบำเพ็ญพรตที่พบเห็นได้ยาก แต่พวกเขาก็ยังต้องอาศัยเวลาอย่างมากในการบรรลุสภาวะเช่นเดียวกัน แล้วก็ต้องการช่วง งเวลาที่พอเหมาะพอเจาะที่สุดในการบรรลุสภาวะด้วย
เพราะพวกเขายังจัดอยู่ในขอบเขตของอัจฉริยะธรรมดาทั่วไปอยู่ ไม่เหมือนจิ๋งจิ่วที่นอนอยู่บนเก้าอี้ไม้ไผ่ก็สามารถบรรลุสภาวะได้ แค่ไปอาบน้ำบนยอดเขาปี้หูก็สามารถบรรลุสภาวะได้
นั่งอยู่ในสวนจิ้งหยวนมาหลายสิบวัน สุดท้ายช่วงเวลาที่ประจวบเหมาะที่สุดที่จะบรรลุสภาวะนั้นก็ไม่มาถึงเสียที ออกไปเดินเล่นหาความรู้สึกด้านนอกเสียหน่อย บางทีอาจจะมีประโยชน์บ้าง
ในตอนที่ออกไปจากสวนจิ้งหยวน จัวหรูซุ่ยเหลือบมองดูกู้ชิง พบว่าเขายังทำสมาธิอยู่ จึงอดรู้สึกงุนงงไม่ได้ ในใจครุ่นคิดว่าต้องขยันขนาดนี้เลยหรือ?
เจ้าล่าเยวี่ยกล่าวว่า “หลายปีมานี้เขายุ่งอยู่กับการจัดการธ
