กลมเหมือนเดิม น้ำในทะเลสาบยังคงเป็นสีเขียว แต่ต้นไม้ใบหญ้ากลับงอกเงยขึ้นมาใหม่ ยังไม่ได้ถูกตัดออกไป แต่มันกลับทำให้ดูมีชีวิตชีวาอยู่ไม่น้อย
จิ๋งจิ่วพอใจเป็นอย่างมาก เขามองดูกั้วตงที่ยังนอนหลับอยู่ ก่อนจะรู้สึกไม่ค่อยพอใจขึ้นมา
ผ่านมาห้าปีแล้ว ไหมฟ้าเหล่านั้นได้สลายกลายเป็นขุยโปรยปลิวออกไปหมดแล้ว แต่นางกลับยังไม่ตื่นขึ้นมา
จิ๋งจิ่วนั่งลงข้างกายนาง เอาดอกท้อดอกนั้นวางไว้ข้างกายนาง ยื่นมือไปกุมข้อมือของนางเอาไว้ จากนั้นหลับตารับรู้ถึงสภาพในร่างกายของนาง
หลังจากนั้นครึ่งชั่วยาม เขาออกมาจากห้องฌาน ก่อนจะไปพบเจ้าสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ยโดยมีเจินเถาเป็นผู้นำทาง
ในตอนที่เดินผ่านระเบียงทางเดินและกำแพงสีเทา เขามองเห็นเกี้ยวหลังเล็กที่มีผ่าม่านสีเขียวหลังนั้น จึงมั่นใจในการวิเคราะห์ของตัวเองอีกครั้ง ศิษย์น้องหญิงผู้นั้นน่าจะจากไปนา านหลายปีแล้ว
“อาการของศิษย์พี่เป็นอย่างไรบ้าง?”
สภาวะของเจ้าสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ยค่อนข้างสูงส่ง เพียงแต่วันเวลาที่บำเพ็ญเพียรยังไม่ยาวนานพอ จึงยังไม่ก้าวไปถึงดินแดนอันมหัศจรรย์นั้น
ใบหน้าของนางยังคงอ่อนเยาว์คล้ายเด็กสาว ดูแล้วยังเหลือเวลาอีกนาน ย่อมไม่ต้องเป็นกังวลอะไร ดูไปแล้วค่อนข้าง
