ังคาดเดาไม่ได้
เจ้าสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ยกล่าวว่า “ความเป็นความตายนั้นไม่สามารถเตรียมตัวได้”
เพราะว่ามีเพียงครั้งเดียว การเตรียมตัวใดๆ ล้วนแต่เป็นเพียงการคิดล่วงหน้า ไม่อาจเรียกได้ว่าเป็นการเตรียมตัวที่สมบูรณ์ ก็เหมือนกับชีวิตอมตะที่ไม่สามารถพิสูจน์ได้
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ดังนั้นพยายามอย่าเตรียมตัว”
เจ้าสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ยมองดูดวงตาของเขาพลางกล่าวว่า “ทุกอย่างล้วนแต่ต้องสิ้นสุดลง แม้นจะเป็นการบรรลุกลายเป็นเซียน มันก็ต้องมีจุดสิ้นสุดอย่างแน่นอน”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “หากว่ากันจากเรื่องกรรมแล้ว มันก็เป็นจริงอย่างว่า”
เจ้าสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ยกล่าวว่า “ใครจะหนีกรรมพ้นได้?”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ต่อให้ต้องสิ้นสุดลง เช่นนั้นยิ่งช้าก็ยิ่งดี หากมีเวลา เช่นนั้นเรื่องราวที่พบเจอยิ่งเยอะยิ่งดี”
เจ้าสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ยกล่าวว่า “เพื่อที่จะไล่ตามท่านแล้ว นางต้องจ่ายค่าตอบแทนมากขนาดนี้ มีประโยชน์อันใดหรือ?”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “เจ้าผิดแล้ว นางมีทางของตัวเอง”
ในอีกแง่หนึ่งแล้ว เขาเป็นเพียงทิวทัศน์ที่อยู่บนทางเส้นนั้นของนางเท่านั้น
เจ้าสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ยไม่ได้พูดถึงประเด็นนี้ต่อ หากแต่ชงชาดอกท้อให้แก่เขา จากนั้นดันถ้วยชาไปตรงหน้าจิ๋งจิ่วพลางก
