ซูจึเย่เห็นว่าใบหน้าเขาไม่คล้ายว่าเสแสร้ง ภายในใจครุ่นคิดว่าเกิดอะไรขึ้นกับถงเหยียนกันแน่?
จัวหรูซุ่ยกล่าวว่า “อย่ามองข้าแบบนี้ ข้าบอกจะฆ่าเขา เขาก็อย่าได้คิดว่าจะมีชีวิตอยู่ได้นาน”
ซูจึเย่นิ่งเงียบไปครู่ ก่อนจะมองไปทางจิ๋งจิ่วแล้วกล่าวว่า “ทำไมถึงไม่ยอมปล่อยพวกข้าไป?”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ต้องทำลายสำนักเสวียนอินของพวกเจ้า พวกเจ้าจะได้กลับมาไม่ได้อีก”
นี่คือเรื่องที่เขากับหลิ่วฉือปรึกษากันเรียบร้อยแล้ว ดังนั้นสำนักเสวียนอินต้องถูกถอนรากถอนโคน
ซูจึเย่กล่าวว่า “เจ้ารู้ว่าข้ามิใช่หวังเสี่ยวหมิง?”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “เขาตายแล้ว”
ในคืนนั้นลำแสงกระบี่และลำแสงดาบมาพบกันที่เขาเหลิ่งซาน ช่องแคบสุริยันถูกทำลาย
ชายหนุ่มที่ไม่ว่ามองอย่างไรก็ดูคล้ายตัวเอกในนิทานผู้นั้นใช้ธงสุริยันปกป้องร่างกาย แต่สุดท้ายก็ยังกลายเป็นคนตาย
จริงอยู่ที่จุดจบของเรื่องราวแบบนี้ค่อนข้างยากที่จะเป็นยอมรับได้ แต่จิ๋งจิ่วได้เคยเห็นเรื่องราวเช่นนี้มามากมายในชีวิตการบำเพ็ญเพียรของตน
อย่างเช่นลั่วไหวหนาน อย่างเช่นถงหลู อย่างเช่นผู้บำเพ็ญพรตอัจฉริยะจำนวนมากก่อนหน้านี้
หวังเสี่ยวหมิงไม่ได้รับโอกาสที่สอง ซูจึเย่เองก็ไม่มีทางที่จะได้เช่นเดียวกัน
