บนโลกนี้มีแค่ไม่กี่คนที่จะเทียบซูจึเย่ได้
แต่ในตอนที่เขาพูดเรื่องเหล่านี้ สีหน้าเขาดูเรียบเฉยเป็นอย่างมาก แสดงให้เห็นว่าใจที่พร้อมจะตายของเขามีความหนักแน่นเป็นอย่างมาก
จิ๋งจิ่วจะไว้ชีวิตซูจึเย่ ย่อมต้องเป็นเพราะเขาจะใช้คนผู้นี้ แต่ตอนนี้กระบี่ไร้อัตตาอยู่ที่หลิ่วสือซุ่ย เขาไม่มีวิธีที่จะควบคุมซูจึเย่เอาไว้เหมือนอย่างที่ควบคุมเสี่ยวเหอ
ยิ่งไปกว่านั้นซูจึเย่แสดงท่าทีของตนเองออกมาอย่างชัดเจน อย่างนั้นเขาควรจะควบคุมคนผู้นี้อย่างไร?
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “สำนักเสวียนอินเป็นเพียงรังในตอนแรกสุดของเจ้าเท่านั้น พังพินาศไปแล้วก็แล้วไป เจ้าสามารถสร้างบ้านขึ้นมาใหม่ได้”
ซูจึเย่เข้าใจความหมายของเขา จึงจ้องมองดวงตาเขาพลางกล่าวว่า “หรือถ้าจะให้เจ้าออกจากชิงซาน เจ้าก็ยอมรับได้?”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ได้”
เมื่อได้ยินคำตอบนี้ สายตาของเจ้าล่าเยวี่ยดูเซื่องซึมลงเล็กน้อย ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
ซูจึเย่นิ่งเงียบไปครู่ ก่อนกล่าวว่า “ตั้งสำนักขึ้นมาใหม่มันไม่ใช่เรื่องง่าย”
จัวหรูซุ่ยกล่าวว่า “ถ้ามีคนสนับสนุนมันก็ไม่เหมือนกัน สิ่งที่สำนักจงโจวสัญญาว่าจะให้เจ้า พวกข้าสามารถให้เจ้าได้มากกว่า อย่างเช่นเส้นปราณวิญญาณของสำนักคุนหลุนเส้นนั้
