น”
ซูจึเย่กล่าวว่า “สิ่งที่นักพรตไป๋ให้ข้าได้ พวกเจ้าก็ให้ได้?”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ข้าเป็นเจ้าสำนักชิงซาน แล้วนางใช่หรือ? ข้ายังสามารถช่วยเจ้าแก้พิษตานได้ด้วย”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ในที่สุดซูจึเย่ก็เริ่มหวั่นไหว
พิษตานเป็นยาที่เขาใช้อยู่เป็นประจำ มีต้นกำเนิดมาจากกระเรียนปีศาจที่อยู่บนหมู่เกาะทางตอนใต้
บนหัวของกระเรียนปีศาจเหล่านั้นมีหงอนสีแดง ภายในหงอนมีพิษที่ร้ายแรงอยู่ สามารถช่วยให้ผู้บำเพ็ญพรตรักษาความมั่นคงของจิตเอาไว้ได้
วิธีการบำเพ็ญเพียรของผู้บำเพ็ญพรตวิถีมารมีปัญหาอย่างมากอยู่ ทำให้พวกเขาเกิดความเจ็บปวดเป็นอย่างรุนแรงจนสติเลอะเลือน ดังนั้นจึงเที่ยวฆ่าฟันผู้คนไปทั่ว การกระทำที่ชั่วร้ายต่า างๆ นาๆ มักจะมาจากสาเหตุนี้ ดังนั้นพวกเขาจึงต้องพยายามทำให้ตัวเองมีสติที่ชัดเจน พิษตานจึงกลายเป็นตัวเลือกที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่ปัญหาก็คือความเย้ายวนและความเจ็บปวดที่เกิดขึ้น นหลังจากที่กินพิษตานเข้าไปล้วนแต่มีความน่ากลัวเช่นเดียวกัน ทันทีที่ปนเปื้อนพิษตานแล้วจะไม่สามารถถอนตัวออกมาได้ ยิ่งผู้บำเพ็ญพรตวิถีมารมีสภาวะสูงขึ้น ปริมาณพิษตานที่ต้องใช้ ก็จะยิ่งเยอะขึ้น พิษที่สะสมอยู่ในร่างกายก็ยิ่งมากขึ้น ร่างกายก็จะอ่อ
