นการของถงเหยียนถือว่ามีส่วนช่วยเหลืออย่างมาก เขาแอบติดต่อกับซูจึเย่มานานหลายปีขนาดนี้ จึงรู้สึกนิสัยของอีกฝ่ายเป็นอย่างดี
มือที่สำนักจงโจวยื่นเข้ามาต้องถูกตัดทิ้งทั้งหมด เรื่องที่เกิดขึ้นในสำนักเสวียนหลิงครั้งนั้นเป็นแค่เพียงการหยั่งเชิง แต่ครั้งนี้ืคือของจริง
การเดินทางมาอี้โจวก็คือหมากที่จิ๋งจิ่ววางลงไปเม็ดนั้น
แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดยังคงเป็นการเจรจาที่จะจัดขึ้นในวัดกั่วเฉิงตอนฤดูใบไม้ผลิ
สัดส่วนการจัดสรรทรัพยากรสำหรับการบำเพ็ญเพียรบนแผ่นดินเฉาเทียนจะได้รับการยืนยันในเวลานั้น
สถานการณ์ภายในเมืองเจาเกอเองก็ค่อนข้างตึงเครียด ขุนนางที่มีสำนักจงโจวหนุนหลังอยู่ไม่กล้าพูดอะไรกับฮ่องเต้ แต่พวกเขากลับใช้เรื่องต่างๆ มาโจมตีจางอี๋อ้ายที่เป็นเจ้ากรมชิงเที ยนครั้งแล้วครั้งเล่า ฝ่ายตรวจการและศาลหลวงก็เหมือนกลายเป็นบ้าอย่างไรอย่างนั้น ไม่มีใครรู้ว่าขุนนางที่หักหลังเขาอวิ๋นเมิ่งผู้นี้จะทนได้นานเท่าไร
ตอนนี้ยังคงเป็นฤดูร้อน ยังเหลือเวลาอีกหลายวันกว่าจะถึงการนัดหมายเจรจาที่วัดกั่วเฉิง แต่เรือกระบี่ของชิงซานลำนี้เดินทางไปยังทะเลตะวันตกล่วงหน้าแล้ว
ทุกคนต่างยังอยู่บนเรือกระบี่ จิ๋งจิ่วพาแค่เจ้าล่าเยวี่ยออกไป
