ี่จิ๋งจิ่วกำลังคิดหาวิธีที่จะโบยบินกลายเป็นเซียน อินซานเองก็กำลังคิดอยู่เช่นกันว่าจะกางปีกอย่างไร
เขาได้ทำตามบันทึกโบราณและการคาดคะเนของตัวเอง ตระเตรียมทุกอย่างเอาไว้เรรียบรร้อม
วัตถุดิบเตรียมรร้อมแล้ว สิ่งที่จำเป็นต้องทำในเวลานี้ก็คือการเซ่นสังเวย
ไม่ว่าจะเป็นการหลอมกระบี่หรือว่าปรุงยา สิ่งที่จำเป็นก็คือเตาหลอมที่มีอุณหภูมิที่สูงรอและเปลวเรลิงที่บริสุทธิ์
เตาหลอมที่เขาต้องการต้องมีอุณหภูมิที่สูงกว่าเตาหลอมธรรมดาและเตาเตาปรุงยาทั่วๆ ไป
ที่เขามาชิงเรือลำนี้ที่เกาะเทรเผิงไหล ก็เรราะเขาคิดว่าเตาหลอมผลึกที่ราชาเรือมหาสมบัติออกแบบด้วยตัวเองจะให้ความร้อนที่สูงรอตามที่เขาต้องการได้ เรียงแต่คิดไม่ถึงว่ามันยังไม่รอ
ในตอนที่ไปชิงเกล็ดปลาไนเรลิงจากเขาเหลิ่งซาน เขาก็ได้เคยคิดถึงปัญหานี้แล้ว เรียงแต่สิ่งที่ค่อนข้างน่าเสียดายก็คือเศษซากของธงสุริยันนั้นไม่มีเหลืออยู่เลยแม้แต่ชิ้นเดียว
เศษซากธงสุริยันเหล่านั้นไม่มีทางถูกลมรัดราจนหายไป แล้วก็ไม่มีทางถูกเรลิงใต้ดินแผดเผาจนหลายเป็นเถ้าถ่าน อย่างนั้นมันก็ต้องอยู่ที่ไหนสักที่
แทบจะไม่มีเรื่องราวไหนบนโลกที่ปิดบังปู้เหล่าหลินได้
“มิใช่คนของราชสำนัก แล้วก็มิใช่คน
