นไป”
จากนั้นเขาคิดถึงงานชุมนุมทดสอบกระบี่ในวันนี้ขึ้นมา จึงกล่าวถามว่า “ใครชนะ?”
กู้ชิงไม่ได้พูดอะไร หากแต่อมยิ้มเล็กน้อย พลางมองไปยังที่ที่หนึ่งด้านหลังจิ๋งจิ่ว
จิ๋งจิ่วหมุนตัวมองไป ก่อนจะเห็นหยวนฉวี่ยืนชูมือขวาอย่างอายๆ อยู่ริมหน้าต่างบนชั้นสองของตำหนัก
หยวนฉวี่ค่อนข้างธรรมดาเมื่ออยู่บนยอดเขาเสินม่อ เรียกได้ว่าเหมือนไม่มีตัวตนอยู่เลยก็ว่าได้ แต่นั่นเป็นเพราะว่าที่นี่คือยอดเขาเสินม่อ มีอัจฉริยะอยู่เป็นจำนวนมาก
จิ๋งจิ่วค่อนข้างแปลกใจ แล้วก็ค่อนข้างพึงพอใจ ในอดีตตอนที่เขายังอยู่ในขั้นมิประจักษ์ก็เคยเอาชนะหม่าหวาและกู้หานในงานชุมนุมทดสอบกระบี่ แล้วยังหักกระบี่ทะเลครามของกั้วหน นานซาน หยวนฉวี่สภาวะธรรมดา กระบี่บินเองก็ธรรมดา แต่กลับสามารถคว้าที่หนึ่งในงานชุมนุมทดสอบกระบี่มาได้ ถึงแม้ระดับความยากจะยังไม่เทียบเท่าตัวเขาในตอนนั้น แต่มันก็มีความสง่า างามคล้ายตนเองอยู่เล็กน้อย
เมื่อคิดถึงเรื่องเหล่านี้ เขาจึงกล่าวกับหยวนฉวี่ว่า “ไปเมืองเจาเกอก็ห้ามแพ้”
รอยยิ้มบนใบหน้าของหยวนฉวี่หายไปทันที เขาคิดอย่างตื่นเต้น นี่อาจารย์อาเจ้าสำนักกำลังบอกว่าข้าต้องคว้าที่หนึ่งในงานประลองวิถีพรตของงานชุมนุมเหมยฮ
