เมื่อครู่ตอนที่หั่นเนื้อวัวเนื้อแพะและหั่นผักกาดขาวหั่นต้นหอม สิ่งที่เขาใช้หั่นคือกระบี่ธรรมดาที่ยังไม่ได้ทำการเปลี่ยนของกู้ชิงเล่มนั้น
หยวนฉวี่ได้ยินเขาพูดเช่นนี้ก็ยกชามวิ่งเข้ามา นั่งยองๆ อยู่ข้างเก้าอี้ไม้ไผ่ มองจิ๋งจิ่วพลางกล่าวว่า “อาจารย์อา กระบี่เล่มนี้ของข้าก็ใช้ไม่ได้เช่นกันขอรับ….”
กู้ชิงเองก็คิดถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมา กล่าวว่า “อาจารย์ งานชุมนุมเหมยฮุ่ยใกล้จะเริ่มแล้ว ท่านจะให้จัดงานชุมนุมทดสอบกระบี่หรือว่าท่านจะเป็นคนเลือกลูกศิษย์เองขอรับ?”
จิ๋งจิ่วยืนขึ้นมา เจ้าล่าเยวี่ยรู้ว่าเขาค่อนข้างรำคาญแล้ว แต่นางยังไม่ทันจะได้พูดอะไร บนยอดเขาก็ถูกลำแสงกระบี่ที่เยือกเย็นอ้างว้างส่องสว่าง
กู้ชิงมองดูกระบี่คมจักรวาลที่บินออกไป นิ่งเงียบอยู่ครู่ ก่อนจะหันกลับมามองหยวนฉวี่กับผิงหย่งเจีย
หยวนฉวี่และผิวหย่งเจียรู้ว่าตัวเองทำผิดไปแล้ว ไหนเลยจะกล้าแก้ตัว จึงได้แต่ก้มหน้าลงไป
กู้ชิงชี้ขึ้นไปบนท้องฟ้าพลางกล่าวว่า “ข้าเองก็ไม่มีกระบี่ ข้าเคยพูดอะไรไหม? อาจารย์ท่านย่อมต้องมีแผนการของท่านเอง พวกเจ้าจะรีบร้อนไปทำไม?”
จัวหรูซุ่ยฟังอยู่ข้างๆ ก่อนจะส่งเสียงจุ๊ๆ ขึ้นมาแล้วกล่าวว่า “ดูเหมือนเจ้าจะเตรียมรับตำแ
