งใจบำเพ็ญเพียรอยู่ในสำนัก”
ถ้าว่ากันตามหลักเหตุผลแล้ว คำพูดประโยคนี้ไม่มีปัญหาใดๆ สำนักชิงซานและสำนักจงโจวเป็นสองผู้นำของโลกแห่งการบำเพ็ญพรต รากฐานหยั่งลึก ยอดฝีมือมีอยู่มากมายนับไม่ถ้วน ถ้าหากทั้ง งสองฝ่ายเปิดศึกกันขึ้นมาจริงๆ อาวุธวิเศษและกระบี่บินฉวัดเฉวียนเต็มท้องฟ้า ด้วยสภาวะของศิษย์ยอดเขาเหลี่ยงว่างแล้วไม่สามารถทำประโยชน์อะไรได้เลย มีแต่จะตายเปล่า
ในสงครามระดับนั้น มีเพียงยอดฝีมือที่บรรลุขั้นแหวกทะเลขึ้นไปเท่านั้นถึงจะสามารถทำประโยชน์ให้แก่สำนักได้
กั้วหนานซานไม่สบายใจ อยากจะพูดอะไรบางอย่าง
จิ๋งจิ่วกล่าวต่อว่า “แหวกทะเลเมื่อไร ก็ออกไปจากสำนักได้เมื่อนั้น”
กั้วหนานซานหมดคำพูด ในใจคิดว่าในกฎสำนักมีกฎแบบนี้ที่ไหนกัน
รูปแบบการทำงานของยอดเขาเหลี่ยงว่างในเวลานี้มีจุดกำเนิดมาจากนักพรตไท่ผิง ก่อนจะเฉิดฉายอย่างยิ่งใหญ่เมื่ออยู่ในมือนักพรตหลิ่วฉือ
ในวันที่จิ๋งจิ่วรับตำแหน่งเจ้าสำนัก เขาเคยบอกว่าทุกอย่างให้ทำเหมือนเดิม เช่นนั้นทำไมถึงเปลี่ยนกฎของยอดเขาเหลี่ยงว่าง?
“ข้าคิดว่า….ท่านมีอคติต่อยอดเขาเหลี่ยงว่าง”
กั้วนานซานมองจิ๋งจิ่วพลางกล่าวอย่างจริงจัง
“ข้าไม่ชอบยอดเขาเหลี่ยงว่าง แต่นี่มิใช่อคติ”
จิ๋
