แต่ยังคงรู้สึกไม่เข้าใจ จึงกล่าวว่า “อย่างนั้นเหตุใดท่านถึงให้พวกเขารอ แค่บอกว่าได้หรือไม่ได้ก็เรียบร้อยแล้วมิใช่หรือ?”
กู้ชิงกล่าวว่า “นี่เป็นเรื่องที่มีแต่เจ้าสำนักเท่านั้นถึงจะทำได้ แล้วจะให้ข้าเป็นคนทำได้อย่างไร อย่างน้อยก็ไม่อาจให้พวกเขาเห็นว่าข้าเป็นคนทำ”
ผิงหย่งเจียเหมือนเข้าใจขึ้นมา เขาพยักหน้าพลางกล่าวว่า “ถูกต้อง นี่ก็เหมือนกับขันทีว่าราชการ ต้องทำแบบแอบๆ ”
กู้ชิงมองดูเขา กล่าวว่า “เจ้าว่าอาจารย์เป็นฮ่องเต้เลอะเลือนหรือว่าฮ่องเต้หุ่นเชิด?”
ผิงหย่งเจียกระอักกระอ่วนจนหน้าแดง กล่าวว่า “ศิษย์พี่ ท่านอย่าทำแบบนี้สิ….”
กู้ชิงไม่อยากสนใจเขาอีก จึงหยิบเอาป้ายหยกสำหรับรายงานเหล่านั้นขึ้นมา จากนั้นถ่ายปราณกระบี่เข้าไป
เจตน์กระบี่เบาบางไหลออกมา จากนั้นกลายเป็นแสงกระจ่างใสจางๆ จนสุดท้ายกลายเป็นตัวหนังสือ
ผู้อาวุโสที่มารายงานมีแค่เจ็ดคน แต่เรื่องที่ต้องรายงานกลับมีอยู่ยี่สิบกว่าเรื่อง
กู้ชิงยกชาดำขึ้นมาถ้วยหนึ่ง พลางยืนอยู่หน้าตัวหนังสือที่จับตัวขึ้นมาจากแสงที่ใสกระจ่างเหล่านั้น จ้องมองดูอย่างตั้งใจ
ผิงหย่งเจียรู้สึกอิจฉาเล็กน้อย ในใจครุ่นคิดว่านี่คือความรู้สึกเวลาที่มีอำนาจอยู่ในมืออย่างนั้นหรือ?
หยวน
