”
กู้ชิงคิดในใจว่าคำพูดนี้มีเหตุผล จึงเชิญผู้อาวุโสของยอดเขาต่างๆ ไปยังกระท่อมไม้หลังเล็กหลังนั้น
กระท่อมหลังเล็กหลังนี้เป็นกระท่อมที่เขาสร้างขึ้นด้วยกันกับพวกลิงเมื่อสามสิบปีก่อน เขาเคยพักอยู่ที่นี่เป็นเวลาหลายปี เสี่ยวเหอเองก็เคยพักอยู่ที่นี่ชั่วระยะเวลาหนึ่ง ต ตอนนี้มันถูกใช้สำหรับรับแขกของยอดเขาเสินม่อ ให้ความรู้สึกเป็นเหมือนป้อมยามตรงประตูหน้าของยอดเขาเสินม่อ
ผู้อาวุโสของยอดเขาต่างๆ พบว่าตนเองถูกเชิญให้มาอยู่ในที่แบบนี้ จึงรู้สึกไม่ค่อยพอใจเท่าไร ในใจคิดว่าหรือหลังจากนี้เวลาที่มีเรื่องมารายงานเจ้าสำนัก ก็ต้องเดินขึ้นมารออยู่ท ที่นี่? ในกระท่อมไม้นี้กระทั่งเก้าอี้ก็มีไม่พอ แล้วจะนั่งอย่างไร?
กู้ชิงมองออกว่าเหล่าอาจารย์ลุงไม่ค่อยพอใจเท่าไร จึงตะโกนบอกพวกลิงให้ไปขนตอไม้มา แล้วก็ให้หยวนฉวี่กับผิงหย่งเจียอยู่ที่นี่เป็นเพื่อนพวกเขา จากนั้นตัวเองขึ้นไปบนยอดเขา
……
……
กู้ชิงเป็นคนที่ระมัดระวังและละเอียดลออ เขาจดจำเรื่องที่เหล่าผู้อาวุโสรายงานเอาไว้อย่างชัดเจน ก่อนจะรายงานให้จิ๋งจิ่วฟังโดยไม่ตกหล่นแม้แต่คำเดียว
เจ้าล่าเยวี่ยมองจิ๋งจิ่ว ในใจคิดว่าเรื่องเหล่านี้มีแต่จะทำให้เขาหงุดหงิด
จิ๋งจิ่วมิได้หง
