ขัดแข้งขัดขากันเหมือนอย่างในราชสำนัก ผู้อาวุโสของยอดเขาต่างๆ เดินทางมาก็เพราะมีเรื่องที่จ จำเป็นต้องให้เจ้าสำนักคนใหม่จัดการจริงๆ
หลังจากนักพรตหลิ่วฉือจากไป เรื่องราวในสำนักล้วนแต่เป็นหยวนฉีจิงเป็นคนจัดการ แต่ถึงอย่างไรมันก็มีเรื่องบางเรื่องที่เจ้าสำนักต้องเป็นคนตัดสินใจ ต่อให้เรื่องราวในสำนักบำเพ็ญพ พรตจะมีไม่มาก แต่ช่วงเวลาสามปีมันก็สะสมเอาไว้เป็นจำนวนไม่น้อยเหมือนกัน
กู้ชิงเข้าไปคารวะอาจารย์ลุงจากยอดเขาต่างๆ ก่อนกล่าวถามว่าพวกเขามาเยือนด้วยเรื่องใด
ตอนนี้เขาเป็นศิษย์คนแรกของเจ้าสำนัก แล้วยังเป็นอาจารย์ของรัชทายาท เหล่าผู้อาวุโสของยอดเขาต่างๆ ย่อมไม่มีทางมองเขาเป็นศิษย์ธรรมดา จึงมิกล้ารอช้า ประสานมือคารวะกลับไป จากนั้ นพูดถึงความประสงค์ของตัวเอง ขอให้เขาไปรายงานท่านเจ้าสำนัก
ก่อนหน้านี้ยอดเขาเสินม่อไม่เคยมีประสบการณ์ทำนองนี้ ยิ่งไปกว่านั้นกู้ชิงคิดว่าอาจารย์จะต้องไม่ยอมจัดการเรื่องเหล่านี้อย่างแน่นอน เกรงว่าคงจะ….ทันใดนั้นเขาพลันรู้สึกได้ถึงความ มกดดันอันหนักอึ้ง
หยวนฉวี่กล่าวว่า “เชิญอาจารย์ลุงทุกท่านขึ้นไปบนเขาก่อนค่อยว่ากัน”
ผิงหย่งเจียที่อยู่ข้างๆ กล่าวเตือนเสียงเบาๆ ขึ้นมาว่า “อาจารย์ไม่ชอบความวุ่นวาย
