ี่ยว
หยวนฉวี่และผิงหย่งเจียสบตากัน ก่อนจะยิ้มเจื่อนๆ ขึ้นมา ในใจครุ่นคิดว่าตัวเองคิดมากไปแล้ว คนที่บำเพ็ญพรตแสวงหาความเงียบสงบ อีกทั้งเจ้าสำนักก็มิใช่ฮ่องเต้ ไหนเลยจะมีภาพเหมือน อย่างการเข้าเฝ้าเกิดขึ้นได้
กู้ชิงรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เขาส่ายศีรษะพลางหยิบเอากาเหล็กขึ้นมาเตรียมต้มชา
เมื่อเป็นศิษย์ของเจ้าสำนักแล้วก็คล้ายจะไม่มีอะไรต่างไปจากเมื่อก่อน นอกจากความรู้สึกผ่อนคลาย ภายในใจก็เกิดความรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยขึ้นมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ในเวลานี้เอง เหล่า าวานรที่อยู่ด้านล่างหน้าผาพลันส่งเสียงร้องขึ้นมา กู้ชิงเงี่ยหูฟังอยู่ครู่ ก่อนกล่าวว่า “ด้านล่างมีคนมาขอพบเจ้าสำนัก”
หยวนฉวี่มองลงไปด้านล่างภูเขา สายตาถูกเมฆหมอกบดบัง แล้วก็ไม่ได้ยินตรงนั้น แต่ไม่รู้เพราะเหตุใดเขาถึงได้รู้สึกว่าตรงนั้นมีไอร้อนอยู่สายหนึ่ง แล้วก็คล้ายได้ยินเสียงหึ่งๆ เหมื อนเสียงผึ้ง
ทั้งสามคนลงมาด้านล่างภูเขา พบว่ามีผู้อาวุโสจากยอดเขาต่างๆ จำนวนหลายคนเดินทางมา
ผิงหย่งเจียกังวลใจเล็กน้อย เขากล่าวถามว่า “นี่พวกเขาจะมาขู่อาจารย์หรือ?”
……
……
เจ้าสำนักชิงซานมิใช่ฮ่องเต้ ไม่มีงานราชการอะไรต้องจัดการ แล้วก็ไม่มีการจับพรรคจับพวก
