็นเจ้าแห่งยอดเขาชิงหรงนั้นชื่นชอบสุรา เสพติดสุรา และดื่มสุราอย่างบ้าคลั่ง ยิ่งไปกว่านั้นนางยังชอบไปนอนอยู่บนก้อนหินบนยอดเขาก้อนนั้น ดื่มสุรา าอยู่หน้าไม้ดอกต้นนั้น
วันไหนที่นางไม่ได้ดื่มสุรา แสดงว่าวันนั้นจะต้องเกิดเรื่องใหญ่ หรือไม่ก็อารมณ์ไม่ดีอย่างมาก
ในส่วนลึกของถ้ำ หนานว่างกอดอาต้าเอาไว้ ก้มมองดูมันด้วยสายตาบีบบังคับแล้วกล่าวถามว่า “จิ๋งจิ่วเป็นใครกันแน่?”
อาต้าส่งเสียงร้องอยู่ในอ้อมอกของนาง ฟังดูค่อนข้างกลุ้มใจ
หนานว่างแค่นหัวเราะออกมา กล่าวว่า “อย่าบอกว่าไม่รู้อะไร ตอนที่สังหารหนานชวีอยู่บนเขารกร้าง เขาเป็นอะไร? ตอนที่อยู่ที่ทะเลตะวันตกมันเกิดอะไรขึ้น? ทำไมเจ้าถึงได้ไปอยู่ที ยอดเขาเสินม่อ แล้วก็เชื่อฟังเขาขนาดนี้?”
อาต้าเป็นผู้พิทักษ์ขั้นทะลวงสวรรค์ ไม่ว่าจะเป็นสภาวะหรือว่าสถานะก็ล้วนแต่สูงส่งกว่านางผู้เป็นเจ้าแห่งยอดเขาชิงหรง ทว่ามันไม่อยากจะมีปัญหากับผู้หญิงคนนี้จริงๆ
ในอดีตตอนที่หลิ่วฉือแบ่งพื้นที่ในทะเลสาบปี้หูให้เป็นพื้นที่ส่วนตัวแก่หนานว่าง นางยังไม่ได้เป็นเจ้าแห่งยอดเขาด้วยซ้ำ แล้วมันกล้าพูดคำว่าไม่ไหม?
ต่อให้เป็นน้ำที่ใช้อาบยังต้องดื่มเข้าไป!
อืม ไม่เลว
就像这时候被她抱在怀里的感觉。
ก็
