แห่งกระบี่สายหนึ่งไปติดไว้บนกระโปรงของนาง
ชิงเอ๋อร์มองดูเขา ก่อนจะหมุนตัวบินไปในแสงดาวที่อยู่ด้านบน ก่อนจะหายลับไปจากสายตาอย่างรวดเร็ว
จิ๋งจิ่วรับรู้ได้ว่าจิตจำแนกแห่งกระบี่สายนั้นได้หายไปแล้ว จึงรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เขาคาดการณ์ได้ว่าชิงเอ๋อร์จะต้องกลับไปยังคันฉ่องฟ้ากระจ่างอย่างแน่นอน ถึงได้ทิ้งจิตจำแนก แห่งกระบี่สายนั้นเอาไว้ ด้วยอยากรู้ว่าคันฉ่องฟ้ากระจ่างอยู่ที่ไหน คิดไม่ถึงว่าชิงเอ๋อร์จะมองออก และสุดท้ายสิ่งที่คิดไม่ถึงก็คือชิงเอ๋อร์จะลบจิตจำแนกแห่งกระบี่สายนั้นทิ้งไป ปได้ด้วย
แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ดูแล้วคงจะไม่มีใครหาคันฉ่องฟ้ากระจ่างพบ
เขาลุกขึ้นเดินไปยังนอกถ้ำ มองดูคนสามคนและจักจั่นหนึ่งตัวที่อยู่ริมหน้าผา ก่อนจะคิดถึงแมวตัวนั้นขึ้นมา จากนั้นมองไปทางยอดเขาชิงหรงที่อยู่ฝั่งตรงข้าม
ทะเลเมฆที่ตากฝนฤดูใบไม้ผลิลอยต่ำกว่าในเวลาปกติ แสงดาวเหมือนดั่งสายน้ำ ส่องสว่างทิวทัศน์บนยอดเขาชิงหรงจนมองเห็นได้อย่างชัดเจน
ก้อนหินสีดำก้อนนั้นและไม้ดอกต้นนั้นที่อยู่บนยอดเขาชิงหรงยังคงอยู่ในตำแหน่งเดิม ดอกไม้กำลังเบ่งบาน แต่ไม่มีเงาคนแล้วก็ไม่มีสุรา นี่ทำให้เขาค่อนข้างเป็นกังวล
……
……
ทุกคนต่างรู้ว่าหนานว่างผู้เป
