ันธ์ของยอดเขาเทียนกวง ยอดเขาเหลี่ยงว่างและยอดเขาเสินม่อนั้นไม่ค่อยดีเท่าไร เจ้าสำนักเจ้าคิดเจ้าแค้นเช่นนี้ ต่อไปจะทำอย่างไร?
จัวหรูซุ่ยมองดูจิ๋งจิ่ว สายตาค่อนข้างซับซ้อน
เขาไม่ได้ขอความเมตตาแทนไป๋หรูจิ้ง แล้วก็ไม่ต้องกังวลว่าจิ๋งจิ่วจะเจ้าคิดเจ้าแค้น ตอนที่อยู่ในดินแดนแห่งความฝัน เขาช่วยจิ๋งจิ่วฆ่าคนไปหลายคนด้วยซ้ำ
จิ๋งจิ่วคุ้นเคยกับสายตาของเขาในเวลานี้ดี
ในสายตาแบบนี้แฝงเอาไว้ด้วยความปรารถนา ความอิจฉา และความจนปัญญา
เมื่อหกร้อยปีก่อน หลังจากที่เขาติดตามศิษย์พี่สังหารอาจารย์ลุงอาจารย์อาเหล่านั้นจนหมด สายตาที่หลิ่วฉือและหยวนฉีจิงมองดูเขาก็เป็นเช่นนี้
เมื่อคิดถึงหยวนฉีจิง กระบี่ของหยวนฉีจิงก็มา
ต้นหญ้าบนยอดเขาเทียนกวงมีน้ำค้างแข็งเกาะบางๆ
ภายในหิมะที่ตกโปรยปรายลงมาเบาๆ เสียงของหยวนฉีจิงดังออกมาจากในกระบี่สามฉื่อ
“ไป๋หรูจิ้งไม่เคารพต่อเจ้าสำนัก เข้าไปสำนึกผิดในคุกกระบี่สามปี”
การลงโทษนี้ไม่เบา แต่เมื่อคิดถึงอายุขัยที่ยาวนานหลายร้อยปีของผู้บำเพ็ญพรต มันก็ถือว่าไม่หนักเช่นเดียวกัน
จิ๋งจิ่วไม่ได้พูดอะไร
หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เสียงของหยวนฉีจิงดังออกมาจากในกระบี่สามฉื่ออีกครั้ง “เจ้าสำนักเห็นว่าเป็นอย่างไร?”
ทุ
